Jump to content

Materiały szkoleniowe


Adam ..DUCH
 Share

Recommended Posts

14 godzin temu, Gabrik napisał:

Adam czy o te azjatyckie chodzi o ich wąskie prowadzenie nart???

Mam wrażenie, że McGlashan, Lorenz także w tym stylu jeżdżą. 

 

Już 8 lat wstecz Reilly jeździł w ten sposób

Teraz czy nie dedukuję błędnie? Wąska narta+węższe prowadzenie - pozwalają na łatwiejsze zaufanie zewnętrznej, choć wymagają pewnie lepszego balansu i trudniej go nieco pozyskać. Wąska narta zmniejsza ryzyko związane z nieidealnym synchronem pracy nóg lewej i prawej.

Ja Ci się da uzyskać równowagę w wąskim prowadzeniu nart, to szeroka przyszłość przed tobą. 

  • Like 1
  • Thanks 2
  • Haha 1
Link to comment
Share on other sites

23 minuty temu, kordiankw napisał:

ja oglądam, wcześniej skończyła się Cortina d’ Ampezzo. 

Cześć

Mnie bardzo cieszy wysokie miejsce Hintermanna. Bardzo dobry zawodnik, który jakoś tak nie może się przebić do tej ścisłej czołówki...

Pozdro

Link to comment
Share on other sites

Przed rozpoczęciem zawodów komentatorzy wspominali, że Kilde złamał rękę dzień wcześniej na treningu. Nie wiem ile w tym prawdy, bo żadnego usztywniacza nie było widać, ładnie się wyratował w końcówce.

Edited by kordiankw
  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

5 minut temu, kordiankw napisał:

Przed rozpoczęciem zawodów komentatorzy wspominali, że Kilde złamał rękę dzień wcześniej na treningu. Nie wiem ile w tym prawdy, bo żadnego usztywniacza nie było widać, ładnie się wyratował w końcówce.

Cześć

Płaskie światło zrobiło swoje. Wolniej jeżdżący zrobili ładne wyniki a faworytom, jadącym na granicy przydarzyły się błędy. Myślę, że warunki śniegowe, może temperatura śniegu się zmienia w trakcie zawodów.

Pozdro

Link to comment
Share on other sites

Takie padło pytanie w wątku Pawła i pozwoliłem sobie je przenieść do "materiałów szkoleniowych"


  •  

@Adam ..DUCHa czy ten jegomość jedzie twardo?

Odpowiedź na to pytanie jest bardzo prosta - jedzie niewiarygodnie miękko - jest to aktualnie odzwierciedlenie mojej filozofii jazdy na nartach (ktoś powie SKS - zapraszam do demonstracji). Są pewne wątpliwości w kontekście NW i tu jeszcze raz przypomnę:

1. NW traktowane jako odciążenie

2. NW/NWN jako schemat ruchowy

Ad 1 . Oczywistym jest że koniecznym elementem jest prostowanie się w zakresie stawu skokowego, kolanowego, bioder ale kluczowym elementem jest "odcięcie" tego ruchu albowiem to w tym i tylko w tym momencie nasze narty są "lekkie" a tym samym podatne w szerszym zakresie na: rotację stóp w płaszczyźnie strzałkowej, czołowej lub przemiennie. Czyli generalnie możemy zrobić z nartami co chcemy

Ad2. Pozwala jedynie na zmianę zakrawędziowania narty a w dalszej konsekwencji na rotację stóp w płaszczyźnie strzałkowej lub czołowej ale dopiero w momencie przekraczania linii spadku stoku.

Wracając do pkt 1 - NW najczęściej kojarzone jest z dosyć kontrastowym W poprzedzonym kontrastowym N - i jest to realizowane faktycznie na początkowej fazie szkolenia, praktycznie co widać na materiale video, poprawnie wykonany ogranicza się prawie do niewidocznego ruchu wyprostnego. I tu uwaga rodzaj nart w kontekście SL - GS nie ma żadnego znaczenia - taki sam efekt wizualny bez problemu da się osiągnąć na "ołówkach" - być może wkradnie się jakiś niewielki przeciw skręt ale to wyjątek nie stanowiący reguły...... 

Link to comment
Share on other sites

Cześć

Na wstępie, Adam sorka, bo to Twój temat, ale po części z nim związany. Otóż po sobotniej przygodzie ze świeżym tępym luźnym śniegiem, zauważyłem niesamowity progres jeśli chodzi o jazdę mojej szanownej Małżowinki. Wcześniej tego nie zauważyłem, chociaż będąc w Krynicy na 5-cio dniowym wypadzie były już symptomy że coś dobrego zaczyna się dziać. Te ciężkie, pancerne, nie skrętne i długie sklepowe "GS"-y zrobiły robotę. Ta żmudna nauka (2 sezony z 30 dni łącznie) skrętu równoległego zaowocowała. Generalnie warunki już jej nie przeszkadzają, "tanki" idą po wszystkim jak burza. O ile w Kluszkowcach z rana jeździliśmy jakoś w samotności - bo było pusto, a po 9.00 już doprane nas maxa ludzi na tylko 1 czynnej trasie, to na Rusińskim już jeździliśmy raczej jeden za drugim. Na Rusinie z kanapy doskonale widać, jak narciarze radzą sobie w takich warunkach. Ja widziałem raptem 3 osoby dobrze jeżdżące, starszy facet (ok 6 dych) na SL head - jakieś chyba komórki starsze bo z czerwonym napisem, ale umiejętności slalomowe na bardzo wysokim poziomie, było widać że gość jeździł coś więcej niż amatorsko, drugi to chłopak - zawodnik, w płaszczu, uczył swoją dziewczynę jeździć - tam też już nieźle sobie radziła, ale raczej dość szerokie łuki. Reszta to osoby uczące się, jazda typowo amatorska - czyli walka z warunkami na stoku. Masa wywrotek, bez stłuczek bo mało ludzi było na szczęście. Trzecią osobą była moja Żona. Zjeżdżaliśmy jeden za drugim z odstępami w kolejności losowej, ale zazwyczaj Żona jechała pierwsza, twierdząc że jedzie, abyśmy na nią nie czekali (był z nami jeszcze nasz kolega). Początkowo zostawialiśmy jej więcej miejsca, aby jej nie dojechać i tak to szło parę razy. Ale zagadani schodząc z kanapy pojechałem zbyt szybko za Żoną. To się wtedy okazało, że kobita ciśnie na krawędziach jak wściekła, za cholerę jadąc normalnie swoim tempem nie idzie jej dogonić, narty idą równo, krzty ześlizgu, uślizgów, bardzo pewna jazda i stanie na nartach. Więc wywiad na kanapie, co i jak - super stacja, świetny warun (a na stoku trup się ściele gęsto) brakuje tylko słoneczka. Przestała się bać prędkości, nauczyła się poprawnej postawy oraz przede wszystkim poprawnie skręcać.

Więc w mojej ocenie dobór sprzętu prawidłowy oraz chyba te puzzle narciarskiej układanki w dobrej kolejności zastosowane. Nie twierdzę że stało się to w 2 sezony, bo wcześniej, a praktycznie od dziecka miała styczność z narciarstwem, ale dopiero te narty sprawiły że zaczyna jej to sprawiać radość i widać te efekty na stoku. Oczywiście że jeszcze sporo do poprawy, ale to chyba będzie łatwiejsze. Najgorsza robota zrobiona.

Może coś nagram, to wrzucę do oceny, może mnie się tylko wydaje, bo to moja lepsza połowa i mogę być nieobiektywny, ale chyba coś jest na rzeczy, skoro to wychwyciłem. Mam kolejnego towarzysza na narciarskie stoki.

pozdrawiam

  • Like 6
Link to comment
Share on other sites

10 godzin temu, Marcos73 napisał:

Cześć

Na wstępie, Adam sorka, bo to Twój temat, ale po części z nim związany. Otóż po sobotniej przygodzie ze świeżym tępym luźnym śniegiem, zauważyłem niesamowity progres jeśli chodzi o jazdę mojej szanownej Małżowinki. Wcześniej tego nie zauważyłem, chociaż będąc w Krynicy na 5-cio dniowym wypadzie były już symptomy że coś dobrego zaczyna się dziać. Te ciężkie, pancerne, nie skrętne i długie sklepowe "GS"-y zrobiły robotę. Ta żmudna nauka (2 sezony z 30 dni łącznie) skrętu równoległego zaowocowała. Generalnie warunki już jej nie przeszkadzają, "tanki" idą po wszystkim jak burza. O ile w Kluszkowcach z rana jeździliśmy jakoś w samotności - bo było pusto, a po 9.00 już doprane nas maxa ludzi na tylko 1 czynnej trasie, to na Rusińskim już jeździliśmy raczej jeden za drugim. Na Rusinie z kanapy doskonale widać, jak narciarze radzą sobie w takich warunkach. Ja widziałem raptem 3 osoby dobrze jeżdżące, starszy facet (ok 6 dych) na SL head - jakieś chyba komórki starsze bo z czerwonym napisem, ale umiejętności slalomowe na bardzo wysokim poziomie, było widać że gość jeździł coś więcej niż amatorsko, drugi to chłopak - zawodnik, w płaszczu, uczył swoją dziewczynę jeździć - tam też już nieźle sobie radziła, ale raczej dość szerokie łuki. Reszta to osoby uczące się, jazda typowo amatorska - czyli walka z warunkami na stoku. Masa wywrotek, bez stłuczek bo mało ludzi było na szczęście. Trzecią osobą była moja Żona. Zjeżdżaliśmy jeden za drugim z odstępami w kolejności losowej, ale zazwyczaj Żona jechała pierwsza, twierdząc że jedzie, abyśmy na nią nie czekali (był z nami jeszcze nasz kolega). Początkowo zostawialiśmy jej więcej miejsca, aby jej nie dojechać i tak to szło parę razy. Ale zagadani schodząc z kanapy pojechałem zbyt szybko za Żoną. To się wtedy okazało, że kobita ciśnie na krawędziach jak wściekła, za cholerę jadąc normalnie swoim tempem nie idzie jej dogonić, narty idą równo, krzty ześlizgu, uślizgów, bardzo pewna jazda i stanie na nartach. Więc wywiad na kanapie, co i jak - super stacja, świetny warun (a na stoku trup się ściele gęsto) brakuje tylko słoneczka. Przestała się bać prędkości, nauczyła się poprawnej postawy oraz przede wszystkim poprawnie skręcać.

Więc w mojej ocenie dobór sprzętu prawidłowy oraz chyba te puzzle narciarskiej układanki w dobrej kolejności zastosowane. Nie twierdzę że stało się to w 2 sezony, bo wcześniej, a praktycznie od dziecka miała styczność z narciarstwem, ale dopiero te narty sprawiły że zaczyna jej to sprawiać radość i widać te efekty na stoku. Oczywiście że jeszcze sporo do poprawy, ale to chyba będzie łatwiejsze. Najgorsza robota zrobiona.

Może coś nagram, to wrzucę do oceny, może mnie się tylko wydaje, bo to moja lepsza połowa i mogę być nieobiektywny, ale chyba coś jest na rzeczy, skoro to wychwyciłem. Mam kolejnego towarzysza na narciarskie stoki.

pozdrawiam

Cześć

Marek a ile lat Twoja żonka jeździ na nartach w ogóle i odkąd liczysz, że już umie w sensie znajomości większości technik, przejście długi-krótki, przejście ślizgowy-cięty, śmig itd? Czy to co opisałeś stało się teraz i tak trochę nagle - dobrze rozumiem - a wcześniej raczej pomiędzy kątowym a równoległym?

Pozdro

Link to comment
Share on other sites

Godzinę temu, Mitek napisał:

Cześć

Marek a ile lat Twoja żonka jeździ na nartach w ogóle i odkąd liczysz, że już umie w sensie znajomości większości technik, przejście długi-krótki, przejście ślizgowy-cięty, śmig itd? Czy to co opisałeś stało się teraz i tak trochę nagle - dobrze rozumiem - a wcześniej raczej pomiędzy kątowym a równoległym?

Pozdro

Cześć

Żona jeździ praktycznie od dziecka, ale nie miała w rodzinie jakiegoś narciarza - nauczyciela, raczej Teściowa była mocno związana z Beskidami. Tam nabyła podstawowe umiejętności poruszania się na nartach. Odkąd pamiętam, to narty zawsze były w naszym życiu, chociaż Żona zawsze krótkie i mocno taliowane preferowała, a też nigdy nie miała presji na progres, jeździła z nami okazyjnie na dłuższe wypady, zjeżdżała bezpiecznie na swój sposób, ale w gorszych warunkach już były problemy z równowagą, łapaniem nart etc., więc rezygnowała. Tak to szło przez parę, albo parenaście lat. Jak pojechaliśmy z synem na obóz rodzinny, to zaiskrzyło - ponieważ wszyscy, włącznie z rodzicami mieli instruktorów przez cały dzień. Ta jazda się nieco poprawiła, na tyle, że chętniej z nami jeździła. Skręt równoległy NW, ma bardzo dobrze opanowany, bardzo dobrze kontroluje prędkość niezależnie od nachylenia (nawet czarne ścianki), ale do niedawna musiało być gładko, więc było sporo błędów. Teraz to już warunki nie przeszkadzają, czyli opanowała ten rodzaj skrętu w dobrym stopniu, popełnia mniej błędów, a najważniejsze że wie że je popełnia i jeśli jej się przydarzają jakieś potknięcia, wie jak je wyeliminować. Oczywiście jazda na krawędziach jest ładna i jej się podoba, potrafi dość płynnie przejść z jednej techniki do drugiej, natomiast skręt krótki, czy śmig jest raczej jeszcze w powijakach. I teraz nie wiem czy postarać się te skręty skracać, bo wszystkie odciążenia, rotacje robi dobrze, aby dążyć do jakiejś namiastki śmigu, czy też dać się jej cieszyć krawędzią, niech się troszkę przekona do prędkości. Może wszystko razem. Chciałem jej zwiększyć amplitudę skręcania, poprzez np. liczenie, ale nie wiem czy to dobry pomysł. W ten sposób dojdzie do dość krótkich skrętów z czasem.

Jeździ mniej więcej tak - jak koleżanka 2,23 min - (pomarańczowe gacie, ciemna kurtka) z poniższego filmiku.

 

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Cześć

Pytam nie bez powodu bo to dość niebezpieczny moment w karierze. Ja bym poszedł w szkolenie śmigowe i postawił na element zejście-wejście na krawędź oraz kontrola prędkości. Mam takie niemiłe doświadczenia z tego momentu przejścia, że osoby zachłystywały się trochę swoimi nowymi umiejętnościami, szybkość osiągana w skręcie ciętym zbytnio zaczynała kręcić i wszystko szło dobrze .... do pierwszego dzwona. Nawet moja  żona, która jest doświadczoną narciarką, typowym śmigowcem gay przesiadł się na Mastera +5 do wzrostu była zafascynowana możliwościami i szybkością i tylko dzięki praktyce uniknęła poważnego zderzenia ze skałami bo ją narta tak powiozła.

Wiesz to tak jak z kierowcami, którzy już przejechali te 20000-30000 i już minęła niepewność ale część zachowań jeszcze się nie wykształciła.

Pozdrowienia serdeczne - zwłaszcza dla Szanownej Żonki

  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Cześć

Tak też pójdziemy w śmig, ale fascynacji prędkością to raczej nie będzie. Kilkanaście lat temu Żona miała bardzo poważny wypadek komunikacyjny i ma uraz do dzisiaj. Tak że, to przełamanie się jest tylko na plus, ale chyba szybciej niż teraz, to raczej nie będzie. Bardziej puszcza narty w dół, bo zawsze jeździła mocno w poprzek stoku, ale bardzo wolno. Elementy ześlizgu nadal są ale już w dużo mniejszym stopniu, a na płaskich odcinkach są pomijane. Lecz dobrze łączy te elementy ze sobą, bo w Tyliczu z płaskiego na ściankę wjeżdżała bez zatrzymywania się, zmieniała tylko ten skręt na krawędzi w skręt równoległy NW i bezpiecznie pokonywała przeszkodę. A to już wyglądało elegancko.

pozdrawiam

  • Like 3
Link to comment
Share on other sites

W dniu 20.01.2023 o 12:28, Plus82 napisał:

Ja Ci się da uzyskać równowagę w wąskim prowadzeniu nart, to szeroka przyszłość przed tobą. 

Tu na filmie jest bardzo wąsko.  Nic "prostrzego" takie sobie "kiwanie". Na bardzo płaskim stoku.  Stosunkowo wolna jazda. Przekręcamy narty, zaczynając od wysiłku przekręcenia stóp w butach.  Ruch przenosi się na kolana.  Powinno się wyczuwać krawędź zewnętrznej narty pod środkiem stopy.  

Wydaje się to bardzo łatwe. Kijków nie wbijamy.  Można się sprawdzić. Ja się sprawdzam, jak mam okazję.  W stromszym terenie, szerzej narty, ale zawsze zaczynając od stóp w butach.

 

https://www.youtube.com/watch?v=vmPKZ2xFTGQ

 

 

Link to comment
Share on other sites

10 minut temu, Plus82 napisał:

Tu na filmie jest bardzo wąsko.  Nic "prostrzego" takie sobie "kiwanie". Na bardzo płaskim stoku.  Stosunkowo wolna jazda. Przekręcamy narty, zaczynając od wysiłku przekręcenia stóp w butach.  Ruch przenosi się na kolana.  Powinno się wyczuwać krawędź zewnętrznej narty pod środkiem stopy.  

Wydaje się to bardzo łatwe. Kijków nie wbijamy.  Można się sprawdzić. Ja się sprawdzam, jak mam okazję.  W stromszym terenie, szerzej narty, ale zawsze zaczynając od stóp w butach.

 

https://www.youtube.com/watch?v=vmPKZ2xFTGQ

 

 

To ja Ci odpowiem tak: składa się tak iż w Zwardoniu regularnie pojawia się dwoje narciarzy na sprzęcie do jazdy po muldach/garbach pomimo, iż tych tam nie ma a mimo tego w pełnej kompensacji i w niewiarygodnej ilości skrętów bawią się na stoku....postaram się ich zagadnąć i sfilmować.....to narciarstwo z natury specjalistycznej i co do zasady zarezerwowane dla bardzo wąskiej grupy narciarzy. W kontekście jazdy amatorskiej proszę abyś (pomijając Twoje szkolenie kadrowe) rozważył czy i w jakim zakresie wąskie prowadzenie nart jest potrzebne....od siebie dodam, iż analizując swój ślad w skręcie ciętym stwierdzam, iż w momencie zmiany krawędzi prowadzę wąsko narty - czy jest to błąd nie wiem..????

  • Like 1
Link to comment
Share on other sites

Mnie chodzi tylko o synchronizację pracy nóg. Jedna narta obciążona, druga odciążona. Narty jednakowo jednakowo wychylone, starać się wewnętrzną dla ćwiczenia więcej. Nie o jazdę po muldach, choć taki jest tytuł.  Po muldach to już się wyjeździłem wiele lat. Teraz mam zafiksowany karwing na gładkim stoku. Robię wszystko, by lekko jechać. Zrobić ileś tam metrów przewyższenia w ciągu dnia(3, 4 g.). "Lekko" nie zawsze jest, więc sobie dokładam ćwiczenia na rowerze stacjonarnym. 

A z tego wąziutkiego, sychronicznego kiwania, jak się wjedzie stopniowo na nieco stromszy stok, wychodzą fajne skręty(narty już jadą szerzej). Chodzi mi głównie o wyczuwanie tego impulsu od stóp, wpływającego na szybsze pochylenie łydek i w rezultacie nóg do stoku.  A głównie na początku wewnętrznej.  Która mi za bardzo blokuje sąsiada, co widzę na filmie.  Dąże do tego, że gdy stok się jeszcze stromszy, by wyczuć tej ruch stóp w bucie. 

 

 

 

Link to comment
Share on other sites

Kitzbuhel ma swój mistrzowski przeciw skręt a Wengen ma Pług??? przeciw skręt?? przeciążenie??? DH ??? 100 km/h - niemożliwe?? a jednak....ktoś bardzo dobrze przerobił lekcję z wyśmiewanych ewolucji kątowych.....a wszystko to w czasie mniejszym niż 1 sek. - 0,37 - 0,38:

810141377_KildeWengenDHpug....thumb.jpg.ff1b37364994c3dee87cf6d2a812515a.jpg

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

×
×
  • Create New...