PaVic Napisano 5 godzin temu Udostępnij Napisano 5 godzin temu Najważniejsze to podrapać się po jajkach 😏 stoicyzm w wersji ekstremalnej . Pozdrawiam 👋 Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach More sharing options...
Mitek Napisano 1 godzinę temu Udostępnij Napisano 1 godzinę temu (edytowane) 3 godziny temu, PaVic napisał: Najważniejsze to podrapać się po jajkach 😏 stoicyzm w wersji ekstremalnej . Pozdrawiam 👋 Cześć Czyli gadasz dla gadania, nie masz żadnych rozsądnych argumentów a resztę ludzi masz w dupie. Cóż zawiodłeś mnie jednak. Liczyłem na więcej w Twoim wypadku. Pozdro Edytowane 1 godzinę temu przez Mitek Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach More sharing options...
Spiochu Napisano 46 minut temu Udostępnij Napisano 46 minut temu 10 godzin temu, kordiankw napisał: Pewnie o pushback słyszałeś? Poprzedni dyrektor wykonawczy Frontex został zmuszony do dymisji za rzekome tuszowanie pushbackow przez grecką straż graniczną. W świetle międzynarodowego prawa morskiego status imigranta (lub uchodźcy) znajdującego się w wodzie jest jednoznaczny: taka osoba traktowana jest przede wszystkim jako rozbitek w niebezpieczeństwie, a jej ratowanie jest bezwzględnym obowiązkiem prawnym i moralnym kapitanów wszystkich statków. Prawo morskie stawia ochronę życia ludzkiego ponad procedurami imigracyjnymi i suwerennością państwową. Konflikt interesów między prawem do ratowania życia a polityką migracyjną państw regulują konkretne umowy międzynarodowe. 1. Bezwzględny obowiązek udzielenia pomocy Każdy kapitan statku (zarówno handlowego, prywatnego, jak i wojskowego) ma prawny nakaz udzielenia pomocy każdej osobie znalezionej na morzu w niebezpieczeństwie zaginięcia. Obowiązek ten nakładają trzy kluczowe konwencje: Konwencja Narodów Zjednoczonych o prawie morza (UNCLOS) – art. 98 wprost zobowiązuje państwa do nakazania kapitanom statków niesienia pomocy rozbitkom. Konwencja SOLAS (o bezpieczeństwie życia na morzu) – nakłada analogiczny obowiązek w Rozdziale V. Konwencja SAR (o poszukiwaniu i ratownictwie morskim) – nakazuje udzielenie pomocy bez względu na narodowość, status prawny czy okoliczności, w jakich dana osoba się znalazła. Obowiązek ten obowiązuje dopóki nie zagraża to bezpieczeństwu samego statku ratującego, jego załogi lub pasażerów. 2. Status prawny: Rozbitek, nie migrant W momencie trwania akcji ratunkowej status imigracyjny danej osoby schodzi na dalszy plan. Prawo morskie posługuje się pojęciem „osoby w niebezpieczeństwie” (person in distress). Kapitan statku nie ma prawa ani obowiązku weryfikować dokumentów, legalności pobytu czy intencji osób wyciąganych z wody. 3. Gdzie należy wysadzić uratowane osoby? To najbardziej sporny punkt na styku prawa morskiego i polityki migracyjnej. Zgodnie z poprawkami do konwencji SOLAS i SAR: Rząd odpowiedzialny za dany rejon ratownictwa (strefę SAR) ma obowiązek zapewnić koordynację, aby uratowane osoby zostały wyokrętowane w bezpiecznym miejscu (Place of Safety – PoS). Definicja bezpiecznego miejsca: Jest to lokalizacja, w której życie ludzkie nie jest już zagrożone, a podstawowe potrzeby (medyczne, żywnościowe, schronienie) są zaspokojone. Co kluczowe, zgodnie z prawem międzynarodowym (zasada non-refoulement), bezpiecznym miejscem nie może być państwo, w którym tym osobom groziłyby prześladowania, tortury czy nieludzkie traktowanie. Statek ratujący nie jest uznawany za „bezpieczne miejsce” – stanowi jedynie tymczasowe schronienie. Według danych Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji (MSWiA), liczba deportacji z Polski drastycznie wzrosła – z ok. 3 tys. osób w 2023 roku do 10 tys. w 2025 roku, a tylko w pierwszej połowie 2026 roku przeprowadzono ok. 6 tys. takich operacji. Główne grupy deportowanych: Najwięcej osób odsyłanych z Polski stanowią obywatele Ukrainy, a także Gruzji oraz m.in. Uzbekistanu czy Pakistanu. Rola Frontexu: Agencja pełni funkcję koordynacyjną, pomagając w organizacji lotów czarterowych, zabezpieczeniu logistycznym oraz finansowaniu operacji powrotowych. Podstawy decyzji: Deportacja (formalnie: decyzja o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu) jest wydawana przez Straż Graniczną m.in. w przypadku nielegalnego pobytu, udziału w organizacji nielegalnego przekraczania granicy (np. z Białorusią) lub prawomocnego skazania za przestępstwa. Stworzyłeś elaborat pod tytułem "nie da się", to teraz napisz, jak zorganizowałbyś to, żeby się dało powstrzymać migrację. Za covidu władze miały w poważaniu wszelkie przepisy prawa, z konstytucjami krajów włącznie, uśmierciły setki tysięcy obywateli UE odbierając im dostęp do opieki medycznej i nakręcając panikę, potrafiły wybiórczo zamykać lokalne biznesy, transferować dziesiątki mld eur do amerykańskich korporacji itd. Gdyby rzeczywiście chciano powstrzymać migrację to nastąpiłoby to bardzo szybko. Tymczasem mamy pozorowanie działań: Cytat Porównanie migracji i deportacji: Polska vs Niemcy (2020–2025) Rok Nowi imigranci (Polska)* Deportacje ogółem (Polska)** Nowi imigranci (Niemcy)*** Deportacje ogółem (Niemcy) 2020 ok. 210 000 ok. 2 100 1 186 702 10 800 2021 ok. 245 000 ok. 1 800 1 323 466 11 982 2022 1 575 000 (szczyt) ok. 2 300 2 665 772 (szczyt) 12 945 2023 ok. 410 000 ok. 3 000 1 932 209 16 430 2024 ok. 315 000 8 540 (w tym 1 082 przymusowo) 1 645 613 20 084 2025 ok. 280 000 9 400 (w tym 2 200 przymusowo) 1 479 944 22 787 Cytuj Odnośnik do komentarza Udostępnij na innych stronach More sharing options...
Rekomendowane odpowiedzi
Dołącz do dyskusji
Możesz dodać zawartość już teraz a zarejestrować się później. Jeśli posiadasz już konto, zaloguj się aby dodać zawartość za jego pomocą.