Mitek

Cześć Porządny kask? pozdro

Cześć A ja bardzo często jadę tak swobodnie bo tak mi jest po prostu wygodnie. Poważnie.   A co do podsumowania z mojej strony (nie chcę nic zamykać, ani zabierać komuś głosu - przekazuje co myślę na temat, bo dotychczas raczej wytykałem zabawności i przeteoretyzowanie). Jak odezwał się Adam czy Filip to różnica w przekazie świadomości praktycznej jazdy aż, Drodzy Panowie, BOLI. Boli mnie, bo ich trochę podziwiam i zazdroszczę znakomitej pełnej wiedzy, popartej i opartej na praktyce własnej i boli bo Andrzej z Maćkiem próbujecie snuć teoretyczne rozważania robiąc sobie po prostu obciach. W jeździe na nartach i w nauczaniu jazdy na nartach liczą się dwie rzeczy: praktyka i skuteczność, więc jeżeli coś pracuje i można w ten sposób osiągnąć satysfakcjonujący praktyczny efekt, dalsze gadanie jest tylko i wyłącznie sztuką dla sztuki, a jak ktoś jeszcze do tego próbuje dobudować teorię o własnym systemie nauczania, własnej wyjątkowej szkole nauki jazdy czy jeździe to jest to dla mnie typowy przykład owijania gówna w polakierowany tajemniczością papierek aby je dobrze sprzedać. Tak działał Kuchler, tak (kiedyś próbował) działać Marek, tak działa Herb i niestety Morgan. Pamiętam jak Andrzej zaprezentował pierwszy filmik francuzów, w którym w trakcie zjazdu omawiał on taktykę poruszania się po stoku. To była znakomita robota. Prosta a jednocześnie wiele dająca i bardzo edukacyjna. Szkoda, że się rozwinął. Z przyjemnością spotkałbym się z każdym z Was na stoku i obiecuję, że postaram się w przyszłym sezonie zorganizować takie spotkanie tylko... przyjedźcie. Ja od razu mówię, że  z przyjemnością na stoku pocyzeluję przez nawet godzinkę pod warunkiem, że pojeździmy również synchronicznie. Pozdrowienia

Cześć Po pierwsze - technika. Tak myślę. Jeżdżę na rowerze tak intensywniej i bardziej świadomie jakieś trzy lata i jeszcze sporo czasu pewnie minie nim będę umiał to robić (jeżeli w ogóle) dobrze. Błędy dotyczą nieumiejętnej zmiany biegów (zwłaszcza pod górę), za dużo siły, tam gdzie można coś zrobić technicznie, błędy w wyborze toru jazdy w trudnym terenie i dostosowania przełożeń itd. W uproszczeniu - katuję rower bo jestem leszczem. Po drugie to słaby rower, podstawowy model Scotta, raczej nie do jazdy ekstremalnej chyba, a że nowego sobie z pewnością nie kupię więc muszę dbać. Pozdrowienia

Cześć Codziennie jeżdżę do pracy na rowerze od mniej więcej dwóch lat i wirus nic w tej kwestii nie zmienił. Czasami przedłużam sobie powrót do domu o dodatkowe 15-25 km. W weekendy ostatnio nie jeżdżę za dużo bo aprowizujemy rodziców ale jak się znajda dwie godzinki to na 40-50km lubię pojechać z żoną Rybelkiem bo niestety kolegów z którymi można by pojechać nie mam. Niestety lasu teraz unikałem ze względu tłok jakiego wcześniej nigdy nie było ale teraz chyba powrócę na szlak, choć rower się wtedy niszczy niewspółmiernie do normalniej jazdy. Pozdrowienia

Cześć Fajny prosty opis, który wreszcie można zrozumieć. Pozdrowienia

Sam sobie odpowiadasz jaki ta pisanina ma sens. To jest po prostu Panowie żałosne.

"Obrót kości biodrowej w stawie biodrowym w płaszczyźnie strzałkowej" Pozdrowienia

Cześć No to im napisz Filipie, że się gówno znają a jeżdżą jak jeżdżą po prostu nieświadomie. Pozdrowienia

Cześć Takie miałem wrażenie, że tych wielu to kilku. O to mi mniej więcej chodziło. Nie mam czasu Andrzeju na długą pisaninę ale Kuchlera pamiętasz? Pozdrowienia

A tych wielu inncych to kto? Pozdro

Cześć No cóż wśród ortopedów też są leszcze. Jednak ortopedzi sportowi zazwyczaj widzą co i jak i stawiają na nogi nie na kolana. Pozdrowienia Pozdrowienia

Cześć Róże to są w parku albo w ogrodzie a teraz na wietrze mogą się przekręcać rzeczywiście. Pozdrowienia

Wiara czyni cuda chłopie! Pozdro

Sądzisz, że nie wiedziałem tak kultowego działa? Miałem nawet okazję swego czasu poznać bohaterów... Szalony jest szalony jak to szalony, jak to Emil... Pozdrowienia

Cześć Wczoraj dałem koncertowej d... i nie pojechałem do pracy na rowerze. Pomimo, że wczesnym popołudniem pojechaliśmy z żoną na szybki objazd do Otwocka to kac moralny pozostał. Dzisiaj wstałem przed 6.00 i pojechałem do pracy, wróciłem do domu i znowu do pracy... i nic. Uczucie niesmaku i wstrętu do samego siebie pozostało a nawet narasta. Wstyd nie pozwala mi spoglądać na innych rowerzystów. W domu idę szybko na strych, żeby uniknąć wszystko mówiących spojrzeń Rybelka i dzieci. Każdy obraz, rzecz, słowo, przekaz związany z jakąkolwiek, nie tylko rowerową, jakąkolwiek działalnością sportową, brzmi mi w uszach echem - jesteś dupkiem,,,em,,,em,,,em,,, .....  

Cześć Szczerze mówiąc to zawsze fascynowały i fascynują mnie zainteresowania militarne skądinąd inteligentnych ludzi. Pozdrowienia

Żeby później nie kwękać przy lada porażce czy trudnościach. Takie ćwiczenie, później łatwiej jest. Po drugie trzeba umieć - a jak się nie umie to się nauczyć - dopatrywać pozytywów i umieć się śmiać nawet w najgorszych sytuacjach. To również pomaga w życiu. Pozdrowienia

W życiu trzeba być twardym.Każdemu się przyda takie ćwiczenie woli. Pozdro  

Północny.

Nawet nie musi być mocne. Pozdrowienia

To chyba jak śnieżyć. Pamiętam jak swego czasu kazano nam jechać śmig na samej górze Goryczkowej w totalnej śnieżycy przy widoczności mniej więcej 3-4 metry. To była zabawa. Pozdrowienia

Cześć Ja w weekend nawet na rower nie wsiadłem. Dojeżdżam do pracy oraz z zakupami i posiłkami to dziadków. Pozdro

Przesada. Jak ja jeździłem na nartach bez gogli chyba ze 30 czy 35 lat to wiesz... Pozdrowienia

Cześć A ja pól godziny temu wróciłem z pracy i pierwsze i ostatnie parę km jechałem w gwałtownym opadzie śniegu. Taka zabawa. POzdrowienia

Cześć Goi się normalnie. Teraz pamiętaj, żeby szramę uelastycznić, żeby Ci się nie rozlazła i ćwicz. Pozdrowienia