Szkolenie/nauczanie dzieci

[Mitek]

Cześć

No to już jest troszkę lepsze podsumowanie ale... z wniosek aby opóźniać kije bo to - a tak wynika z opracowań - lepiej wpływa na naukę techniki, ten wniosek jest błędny. I tyle.

Jakby opierać wnioski dotyczące jakichś działań czy też w ogóle realnej wiedzy na bezkrytycznych wyciągach z sieci to raczej nie jest to działanie racjonalne czy też nawet logiczne.

Pozdro

Edytowane Poniedziałek o 06:47 przez Mitek

[Jan]

13 godzin temu, star napisał:

Zgodnie z wytycznymi większości szkół narciarskich na świecie,

no dobra ale przecież jest w Polsce taka organizacja jak

https://www.sitn.pl/

jestem pewien że mają jakieś wytyczne i program dotyczący szkolenia dzieci

Coś może na przykład szwajcarskiego

Najniższy poziom to Snowli

 

 

Edytowane Poniedziałek o 16:20 przez Jan

[star]

9 minut temu, Jan napisał:

no dobra ale przecież jest w Polsce taka organizacja jak

https://www.sitn.pl/

jestem pewien że mają jakieś wytyczne i program dotyczący szkolenia dzieci

Coś może na przykład szwajcarskiego

Najniższy poziom to Snowli

 

 

Takie coś znalazłem https://www.sitn.pl/dokumenty/540,program-nauczania-narciarstwa-dzieci-2015.html

[Jan]

4 minuty temu, star napisał:

Takie coś znalazłem https://www.sitn.pl/dokumenty/540,program-nauczania-narciarstwa-dzieci-2015.html

no faktycznie 

STINUSIOWY program szkolenia i wszystko jasne

https://talarinio.pl/sitn/

 

[star]

Była wersja dla biedoty teraz dla bogaczy chat gpt 5.5 

Czy dzieci uczyć narciarstwa z kijkami?

Sprawdzę to przez pryzmat zaleceń instruktorskich i etapu nauki: na początku zwykle priorytetem są równowaga, hamowanie i skręty, a nie praca kijkami.

Myślał przez 3m 11s

Tak — ale nie od początku.

Dla większości dzieci najlepsza kolejność to: najpierw nauka bez kijków, a kijki dopiero wtedy, gdy dziecko ma już podstawową kontrolę nad nartami. Szkółki narciarskie i poradniki instruktorskie zwykle podkreślają, że początkujące dzieci powinny skupić się na równowadze, ślizgu, hamowaniu pługiem, skrętach i kontroli prędkości, a kijki na tym etapie są dodatkowym bodźcem i często przeszkadzają. 

Kiedy dać kijki? Nie według wieku, tylko według umiejętności. Dziecko jest zwykle gotowe, gdy potrafi samodzielnie zatrzymać się, kontrolować prędkość skrętami, jechać stabilnie z rękami z przodu i nie używa kijków jako „hamulca” albo zabawki. Niektóre źródła instruktorskie sugerują, że dobrym momentem jest etap pewnych skrętów równoległych na łatwych, przygotowanych trasach; inne mówią ogólniej: gdy dziecko dobrze kontroluje tor jazdy i prędkość. 

W praktyce:

Przedszkolaki i mali początkujący: bez kijków.
Dziecko początkujące, nawet starsze: też bez kijków.
Dziecko średnio zaawansowane: można zacząć wprowadzać kijki, najpierw jako element rytmu i postawy, nie do odpychania się przy każdym skręcie.
Dziecko dobrze jeżdżące: kijki są już normalnym elementem techniki, szczególnie przy jeździe równoległej, rytmie skrętów, śmigu i poruszaniu się po płaskim.

Ważne też, żeby kijki były dobrane długością. Popularna orientacyjna zasada to długość kijków około 0,7 × wzrost dziecka, choć najlepiej sprawdzić to w wypożyczalni lub u instruktora. 

Moja krótka rekomendacja: ucz dziecko najpierw bez kijków; dodaj kijki dopiero wtedy, gdy jazda bez nich jest spokojna, kontrolowana i powtarzalna. Kijki mają poprawiać rytm i technikę, a nie ratować równowagę.