Ranking

Nie pamiętam a jak zignorowałem to przepraszam. Trudno jednoznacznie taki wiek okreslić. Z praktyki znam przypadki 4-5 latków którzy byli w stanie zapętlić dzień a rodzice tylko herbatę donosili a po przeciwnej stronie ogarnietych sportowo nastolatków którym szło jak krew z nosa. Moim zdaniem nic na siłę a uśredniając uważam że 6-7 to wiek optymalny. dzieciaki szybko chwytają, szybko sią adoptują i szybko się nudzą na ośrodkach jednotrasowych. Kijki zaraz po pionizacji.

Cześć Wybacz Tomku, wybacz Adrianie, gdzieś wcześniej padło takie nieszczęśliwe uogólnienie i do tego się odniosłem. Ale rzeczywiście jestem może tutaj wyczulony bo niestety czasami słabo się czyta. Sorry. Pozdrowienia

Gdzie napisałem, że poradziła sobie źle, bo jest kobietą? Raczej należy oceniać sytuację, nie kto sędziuje. A w mojej ocenie to nadawało sie na faul. Poza tym sędziowanie bez zarzutu. Akurat na kobiety głosuje częściej niż na mężczyzn. Na czarnych jeszcze nie głosowałem, ale chyba nawet nie mam takiej możliwości, póki co. Pozdro.

Mitek, co Ty gadasz??? Kobitka sędziuje i bardzo fajnie. Czy ktoś napisał że mu to przeszkadza?? Ale zobacz powtórkę przy pierwszym golu to zrozumiesz. Sory - albo rybki albo pipki - oglądaj siatkówkę 😄 ja oglądam mecz. Bez sensu taka dyskusja. Pozdro

Tedzik na emtb 😎 https://www.instagram.com/reel/DZ-wxdIJC2w/?igsh=MTVhYmhwYTk0Yjg3bw==

poza jednym,....................wszyscy 🙂

To miałeś szczęście mając takiego wujka. 🙂 Mnie, jak już pisałem wielokrotnie, w narciarstwo wprowadził ojciec i to od zjazdu z Kasprowego. 🙂 I bynajmniej nie był moim wzorcem a tym bardziej WZORCEM. W innych dziedzinach też nie był. Ojciec jeździł w pewnym sensie brzydko (technika kątowa), choć skutecznie. Taka jazda mi się nie podobała, zwłaszcza obserwując, że można jeździć dużo ładniej i jeszcze bardziej skutecznie. Myślę, że dla moich dzieci to ja do pewnego stopnia byłem narciarskim wzorcem bo jeździłem podobno ładnie i skutecznie. Ale wracjąc do mojego ojca. Nie był moim wzorcem, nawet wstydziłem się pewnych jego zachowań, ale po latach widzę, że bezwiednie, chcąc nie chcąc, przejąłem pewne jego cechy i elementy zachowania. Może to geny a może jednak ów niedoceniany w dzieciństwie wzorzec.