jurek_h

Przyglądnijmy się aspektom technicznym płyt wszelkich i aluminiowych. Po pierwsze dlaczego się je stosuje? Największą zaletą nart karwingowych jest możliwość długotrwałego postawienia ich na krawędzi i wycięcia na śniegu łuku. Aby to było możliwe narta musi się dość regularnie ugiąć z zadanym promieniem. Nie może być nigdzie zbyt sztywna bo łuk nie będzie regularny. Tego typu skręt pozwala na osiąganie bardzo dużych kątów zakrawędziowania i dlatego potrzebujemy płyty. Musimy stać wyżej bo inaczej but opierał by się o śnieg i tracili byśmy kontrolę nad zakrawędziowaniem. Wniosek z tego jest taki, że płyta nie powinna usztywniać narty ( konstruktor nart za to odpowiada) oraz pozwolić wyeliminować efekt "butowania" W pewnym sensie płyta jest złem koniecznym i projektując ją musimy uwzględnić i zachować warunki w jakich pracuje narta i kiedy ma największe osiągi. Pooglądajmy najpierw płytę aluminiową. Jest tu sporo problemów i niespecjalnie widzę korzyści. Po pierwsze zobaczmy na część do której przymocowany jest przód wiązań. Jeśli w skręcie będziemy próbować nartę ugiąć to mamy taki efekt. Wysunięta przed oś obrotu część płyty będzie obrót blokować. Możemy to łatwo rozwiązać robiąc w tym miejscu zaokrąglenie ale w płytach które widziałem go nie ma. Jest inne rozwiązanie ale ono moim zdaniem rodzi dodatkowy, inny problem. Możemy zrobić ten element cieńszy i podwiesić go ponad powierzchnię narty. Niestety wtedy jedyny transfer energii z naszych stóp przekazywany jest przez przegubową szpilkę i trafia bardzo daleko z przodu przed naszymi stopami na dodatek przez ruchome połączenia. Dodatkowo ten element jest połączony podobną "szpilką' z tylną częścią przykręconą na stałe do narty. Co z tego wynika? Ponieważ na zielono zaznaczone punkty nie mogą zmienić odległości a płyta jest przymocowana do narty, narta się nie ugnie, ani trochę. Wspominałem o wyższości płyty alu Marker bo oni dali w tym miejscu owalny otwór dający możliwość ruchu. Nie mam pojęcia jak to rozwiązali aby szybko się nie zużywało. Teraz część tylna. Tu sytuacja jest podobna gdy płyta leży na narcie. Nie ma możliwości aby narty się ugięły. Podcięcie nie poprawi specjalnie sytuacji. Możemy jedynie zastosować pod śruby jakieś podkładki i płytę podnieść ponad nartę. Podobnie jak z przodem wiązania znów, działamy naszą siłą w innym miejscu niż połączenie narty z płytą. Dodatkowo to połączenie jest blisko osi narty a chcemy działać naszą siłą na krawędzie. Z tyłu nie jest dramatycznie źle bo jesteśmy bliżej połączenia oraz połączenie jest sztywne. Jednak do ideału daleko. Teraz popatrzmy na "banalną" plastikową Tyrolię na której pewnie wielu z nas jeździ ( Tyrolia, Head, Fischer, Elan i prawdopodobnie nie tylko) Jakieś klocki pod wiązaniami i nawet się nad ich konstrukcją nigdy nie zastanawialiśmy. Po pierwsze jest z dwóch części i już z tego powodu nie usztywnia narty.( cóż za genialna logika) Po drugie stałe punkty mocowania są bardzo blisko przodu i tyłu buta. ( pod palcami i piętami stopy) Czyli tam gdzie działamy naszą siłą na narty. Nie ma po drodze, żadnych ruchomych elementów. Suwliwe komplety śrub są dla przedniej płyty z przodu a tylnej z tyłu. Te połączenia są "na fasolkach" zapewniając ruch płyty przy wyginaniu się narty nie usztywniając jej. Płyty są możliwie krótkie i na dodatek od spodu podcięte zmniejszając powierzchnię leżącą na narcie. Uzupełniające czerwone elementy są z twardawej gumy i nie stawiają oporu przy wyginaniu narty. Plastik samej płyty przy grubości 14mm jest wystarczająco twardy aby przenosić nasze impulsy. Zastosowane na skrajach mocowanie na suwliwych otworach znów zapewnia narcie elastyczność. Wszystkie cztery sztywne wkręty płyty są możliwie blisko krawędzi narty a tu chcemy działać naszą siłą. Popatrzcie, taki plastikowy banał a jaka mądra ta płyta 🙂 To solidna, inżynierska robota ludzi którzy się na tym znają!!! Nie wiem po co walczyć z alu. Nie specjalnie widzę zalety a problemów cała masa. To wszystko może być inne przy zawodniczych , długich nartach z promieniem 50m. Nigdy na takich , z prędkościami do których są przeznaczone nie jeździłem i nie mam pojęcia o niuansach technicznych, zjawiskach fizycznych i perfekcji do jakiej zawodnicy PŚ doszli. Wierzę, że zawodnicy wiedzą co robią i używają takich produktów w SG i DH Podobnie jak najlepsi slalomiści świata, świadomie używają "normalnych " płyt, krótkim skrętem 😉 omijając metalowy złom 🙂

Świetny wywiad. Gorąco polecam. Ciekaw jestem Waszych wniosków.

Dziwne standardy zachowania. Poniżej zrzut ekranu z forum dystrybutora.

Dziwne standardy zachowania. Poniżej zrzut ekranu z forum dystrybutora.

Piątek 7.11.2025 Marcel Hirscher. Znany z obsesyjnego wręcz testowania i przygotowania sprzętu testuje SL Van Deer. Post opatrzony podpisem: Wciąż dużo pracy do zrobienia. Płyta? Fabryczny Marker Piston. Głosujemy ? 1. Czy on się nie zna na nartach? 2. Nie wie co dobre? 3. Jest za słaby aby docenić i wykorzystać "dobrą" płytę? 4. Może go nie stać na 2 kg aluminium? 😄🤪😜

Piter. Ty mi tu roboty nie odbieraj 🙂 Wszystko to napisałem wcześniej i obiecałem uzasadnić porównawczo z plastikową, dzieloną Tyrolią . W mojej opinii , Tyrolia to, inżynierski majstersztyk. Projektowali to ludzie którzy wiedzą o co w nartach chodzi.

Przepraszam ale dziś nie mogę wywiązać się z mojej obietnicy opisania błędów i różnic w płytach. Mam gości. Wrócę do tematu jutro rano.

Po pierwsze należy projekt w kilku aspektach poprawić. Po skończeniu oddaję go społeczności narciarskiej za free z brakiem zgody na wytwarzanie zarobkowe. Mogę także pomóc w komunikacji z wykonawcą w miejscu zamieszkania chętnego do zrobienia oraz narysowania wersji pod różne wiązania. Materiał jak pisałem ok. 190 zł. Koszt frezowania nie jest niski. Zależy od gładkości powierzchni jaką chcemy otrzymać. Mogą być na niej widoczne po przejściach frezu ślady jak "rowy mariańskie" 🙂 ale można także zrobić do poziomu "szczotkowania" lub nawet "perełkowania. Dostaje się wtedy satynową powierzchnię którą należało by anodować. Zakładam, że powinno zmieścić się z materiałem w okolicach 800-1000 pln za parę przy średnim poziomie wykończenia . To bardzo blisko do Markera którego jakości nie osiągniemy lub na razie nie mam pomysłu jak jeden problem rozwiązać. Oni się z tym jakoś widzę uporali. MARKER ALU PRO PLATE- Skicenter - Shop of Ski Wieczorem napiszę dlaczego. Poniżej z otworami do Tyrolia.

Absolutnie żadnym. Po prostu podstawiasz inny plik. Mogę to tak przygotować, że jest płyta i warianty otworów do wyboru.

14mm

Nie mówię, że się szczególnie napracowałem 🙂 Narysowanie takiej płyty a właściwie zerżnięcie innego projektu w realnych wymiarach ( wymyślono na to piękną nazwę : inżynieria odwrotna 😉 ) zajęło ok 30 minut. Jako wzór posłużyła nie produkowana już płyta zagranicznego producenta. Taka technika postepowania oraz samego procesu rysowania pokazuje pewne cechy których najpierw nie widać. W tym przypadku ( cechy ) są porażająco złe. Nie mam w tej chwili czasu aby je opisywać ale zrobię to wieczorem w konfrontacji do fabrycznej plastikowej płyty Tyrolia. Nie wierzę , że używane w PŚ w konkurencjach szybkich mają taką konstrukcję. Jednak wszystkie "domorosłe" wytwory które w sieci widziałem powielają błędy tej płyty. Teoretycznie wiedząc jakie chcemy zamontować wiązania wystarczy w maksimum 5 minut dorysować otwory i zapisać rysunek w formacie np. .stp Tak wysłany jest gotowy do frezowania na maszynie CNC Materiał na parę to koszt poniżej 190 zł. p.s ponieważ do projektu z łatwością da się przypisać materiał z jakiego element jest wykonany już wiem, że waga tej płyty z aluminium to 1,15 kg / sztuka ( oczywiście po dorysowaniu otworów minimalnie spadnie. Parę kliknięć i już jest wizualizacja w aluminium szczotkowanym oraz w czarnej anodzie.

Skoro rozwiązała się tajemnica wątku reklamowego to czuję się także upoważniony do reklamy. Jutro siadam do mojego oprogramowania CAD. Narysuję projekt płyty pod wiązania. Solid Edge którym się posługuję ( soft CAD) potrafi oprócz rysowania 3D i bezpośredniego eksportu na maszyną CNC dokonać także symulacji obciążeniowych, naprężeń, drgań i podobnych. Da się policzyć takie "odjęcie" materiału które nie wpływa na parametry techniczne albo znaleźć wartość graniczną do której z "klocka" można coś ujmować bez szkody dla założeń projektowych i wytrzymałościowych. Mam kilka swoich pomysłów więc może wyjdzie coś sensownego. Może da się zejść poniżej użytkowej sensowności w SG i DH. Czyli nart "dla ludzi" To co widzę dziś stoi z tym w wyraźnej sprzeczności. Obecne na rynku płyty są konstrukcyjnie banalną prostotą a na dodatek takim trochę "ruskim czołgiem" 🙂 Nie wiadomo czemu ma służyć coś na wytrzymałość 100 Ton jak potrzeba wytrzymałości na jedną tonę. Ha ha . nawet ja tyle w przeciążeniu 8G tyle nie ważę 🙂 Znam tworzywo sztuczne o twardości zbliżonej do aluminium ale o połowę lżejsze. Zdecydowanie lepiej tłumiące drgania. Może być nawet z zawartością kevlaru. ( wtedy jest trochę cięższe ale i tak bardzo daleko do alu) Znajomy ma dwie nowe maszyny CNC na które szuka zleceń wiec powinno być taniej niż gdziekolwiek. Do porównania można będzie wyfrezować wersję z aluminium i skonfrontować z tworzywową. Co jest potrzebne? Chętni testerzy do porównania dwóch wersji płyt , dwie pary podobnych ( najlepiej takich samych nart ) i fajna , nośna nazwa brandu. Tylko nie sugerujcie "Jantar" bo nie czuję się upoważniony do sięgnięcia po tę markę w kontekście płyt , co innego gdybym miał robić narty. Pomimo, że ich nie projektowałem a jedynie grafikę, wykonałem pod dyktando Pana Klajmona kilka swoich par Jantarów własnoręcznie. Znam ich technologię na wskroś. Czekam na pomysły p.s. za jakąś "chwilę" wrzucę tu pierwsze rysunki.

Głównie DH.

99,9% wartości płyty to podniesienie wysokości stania nad śniegiem. To zwiększa siłę zakrawędziowania. Gdyby zastosować wyższe płyty niż dopuszcza FIS to siła nacisku, i wartość płyt rośnie. Równie ważnym efektem działania płyty jest zmniejszenie efektu"butowania" jaki pojawia się przy wyższych kątach zakrawędziowania narty karwingowej. To z jakich jest materiałów nie definiuje pozytywnie ich jakości. Bywa, że przeciwnie. W samych początkach karwingu Look oferował komercyjne wiązania z metalową płytą do "ludzkich" nart ale czas pokazał, że dzisiaj nawet najlepsi zawodnicy ( w domyśle wszyscy) jeżdżą SL na płytach z tworzyw sztucznych czasami uzupełnionych o metalowe elementy wzmacniające jak np. Marker Piston. ( na zdjęciu najwyżej) Swoją drogą to ponad 20 letni zestaw którego zawodnicy używają do dziś. Powyżej Look częściowo metalowa płyta Vist, co służyło szybkiemu przystosowaniu pozycji wiązania do rozmiaru butów.

Z punktu widzenia amatora a nawet niezłego zawodnika takie płyty nie są warte zainteresowania. Jak nie chce wam się szukać ceny to podpowiem. To od 350-800 USD. Za średnio górną granicę kupuje się zajebiste komórki razem z fabryczną płytą 🙂 i wiązaniami 🙂 Producenci którzy rozumieją działanie płyt aluminiowych i ich zastosowanie dedykują je jedynie do światowej czołówki i jedynie do konkurencji szybkościowych czyli super gigant (SG) i DH. W nartach SL, innych allmountian czy amatorskich GS mogą tylko czynić szkodę nadmiernie przesztywniając narty spowalniając inicjowanie skrętu. W narcie SL pogorszenie jej własności z powodu płyty alu jest pewne. Ilu z Was jeździ na nartach SG lub DH ? 😄 Shifrin ( patrz zdjęcia poniżej) i inni zawodnicy PŚ jeżdżą na fabrycznych płytach a ja mam katować jakimś aluminiowym złomem? Jeśli ktoś twierdzi, że aluminiowa płyta jest lepsza to niech najpierw przekona Mikaelę. No dobra, uwierzyliśmy w marketing? Jaki marketing? Kto twierdzi, że to dobre dla każdego i do każdych nart? Nie znalazłem takich informacji. Dodatkowo narciarskie doświadczenie i inżynierski nos podpowiada mi coś innego. Niech tam............kupiliśmy. Co dostajemy w zamian? O 50 % cięższe narty, gorzej inicjujące skręt. Nie da się znaleźć w sieci wagi ale licząc szacunkowo wymiary i ciężar właściwy aluminium wychodzi ok. 1 kg/sztukę lub odrobinę mniej. Tymczasem para komórkowych nart SL waży w górnych granicach ok 4kg. Dodatkowo trzeba wyrzucić zamontowaną płytę i wywiercić nowe otwory. Co zrobić jak któryś otwór montażowy od płyty alu pokryje się, lub będzie niebezpiecznie blisko od oryginalnych? W przypadku sprzedaży nart i chęci powrotu do oryginalnej płyty mogą pozostać przed i za nią dodatkowe dziury. (płyty alu są zwykle dłuższe od fabrycznych) Same problemy i ujemna korzyść. p.s. polecam przeczytać reklamowy opis ze strony Markera. Marker Aluminum Pro Plate 2026 MARKER To chyba jedyna płyta wykonana tak, że warta jest swojej ceny ( jeśli ścigasz się w SG lub DH) Przednia część z logo wykonana w technologii wtrysku ciśnieniowego, co oznacza, że producent zainwestował w formę przynajmniej 50-90K PLN ( ceny z Polski) Pozostałe dwie części, wysokiej jakości profil wyciskany ciśnieniowo. Kolejna gruba kasa aby taki profil otrzymać. Pod profilem stosowna podkładka ułatwiająca poślizg pomiędzy płytą a nartą. Możliwe, że przeszacowali popyt bo: MARKER ALU PRO PLATE- Skicenter - Shop of Ski na rynku łatwiej kupić takie płyty używane od zawiedzionych amatorów niż nowe 🙂 Marker aluminum Pro Plates | SidelineSwap | Buy and Sell on SidelineSwap Jak ktoś chce niech kupuje. Moim zdaniem: Aluminiowa płyta pod wiązania to DLA NAS czytających tu posty to : STRZELANIE Z ARMATY DO MUCHY.

Zaraz nas Pan @Jan rozjedzie za wzajemne lizanie się po ...... 🤣

Inteligentna riposta dodaje ( odejmuje) Ci parę punktów 😉

Ty się tak nie wymądrzaj 😉 Wszystko się da policzyć. Masz 7109 reakcji na 5463 posty Czyli Twój współczynnik mądrości = 7109 ÷ 5463 = 1.301 Znam takiego co ma: 620 ÷ 373 = 1.666 🙂😉 🤣 🤪

No to uważaj 🙂 Mirjam Puchner Srebrny Medal Olipijski Srebrny Medal Mistrzostw Świata.

Zapomniałem dodać, że to oferta z katalogu RACE !!! 🤪

Ło matko. Prehistoria 😉 Miałem najwyżej z 20 lat jak postanowiłem zrobić kurs pomocnika. Gdzieś ok. 1978 roku. Pana Żabę, wtedy, legendę narciarstwa beskidzkiego widywałem często na Skrzycznem, obok schroniska Lomana ( kolejny kawał legendy) i wydawał mi się na tamten czas mało nowoczesny w swojej jeździe , dlatego kurs robiłem u Zbyszka Stanisławskiego, świetnie jeżdżącego , genialnego metodyka i nauczyciela. Cieszę się, że następcy kultywują tradycję. Moja córka robiła kurs u Oli i Tomka Cichych w Wiśle. Z czystym sumieniem polecam https://nartus.pl/o-nas/

Mały przerywnik. Kasia, mistrzyni świata w SL pozdrawia forumowiczów 🙂

Zdradź co w tym plecaku wozisz. Ja jakoś nie mam pomysłu na nadmiarowy bagaż.

Oczywiście , że nie mam frajdy z pętającym się po plecach balastem. Jeśli na ołóweczkach to nie był problem to "na krawędzi" już jest 🙂 Świadomość plecaka zabiera mi prawie całe "czucie krawędzi" 😄