Skocz do zawartości



Zdjęcie
- - - - -

Skitury w Dolinie Mięguszowieckiej


  • Zaloguj się, aby dodać odpowiedź
15 odpowiedzi w tym temacie

#1 MajorSki

MajorSki

    Użytkownik

  • PipPipPip
  • 646 postów
  • Na forum od: 01.2010
564
  • Umiejętności: 6
  • Jaworzno

Napisano 24 marzec 2016 - 09:04

Dzień 0 - Hotel nad Popradzkim Jeziorem

W czwartek chłopaki zgarniają mnie po drodze i lecimy do Szczyrbskiego Jeziora, by wyruszyć na skitury w Dolinie Mięguszowieckiej.
Zostawiamy auto na centralnym parkingu, przeszpejamy się, narty na plecy i maszerujemy :-).
Narty udaje się założyć na odbiciu szlaku czerwonego do lasu, startujemy ok 16.

DSC00007_m.jpg

Po drodze oglądamy ośrodek narciarskim w Szyrbskim, by po chwili odbić na szlak zielony. Niestety tutaj dużo przepinek, ale cały czas na fokach :-). Tak po ok 1h 30min na spokojnie docieramy do Hotelu nad Popradzkim Jeziorem.

DSC00009_m.jpg

Hotel, jak hotel... ogromny pełen standard z wc, prysznicami i restauracją... trochę klimatu brak, ale jest przyjemnie dzięki miłemu towarzystwu :-). Tego dnia odbywamy, krótką turę do restauracji, aby się nawodnić i coś zjeść :-). Na wieczór, krótkie omówienie co jutro planujemy, oraz sprawdzenie warunków, prognozy, stopnia lawinowego itp.


Mapa trasy:
https://www.endomond...outes/692319458


Dzień 1 - Koprowy Wierch cz. 1

Startujemy dosyć późno bo dopiero ok 9:30 :-), robimy check'a detektorów w dwie strony i odbijamy w prawo z drogi asfaltowej na niebieski szlak. Dolina wyśnieżona ładnie, ale cały czas górka, dół :-)

DSC00017_m.jpg

Docieramy na podejście do progu kotliny hińczowej, widzimy kilka osób podchodzących stromszym żlebem na wprost, ale my decydujemy się na podejście z lewej strony od Szataniej dolinki.
Jest dosyć twardo, niestety szreń :/ dlatego zakładamy harszle i mozolnie, ostrożnie do góry.

DSC00021_m.jpg

Na podejściu mijamy grupę Słowaków, którzy chyba mają ćwiczenie z turystyki zimowej. Docieramy do hińczowej kotlinki gdzie na chwilę zatrzymujemy się i podziwiamy Hińczowy Staw oraz Mięgusze z drugiej strony. Zerkamy również na podejście w stronę naszego celu czyli Koprowego Wierchu.

DSC00035_m.jpg

Sporo osób jest już powyżej Wyżniej Koprowej Przełęczy, ślad założony, więc Wiesiek i Kamil ruszają przodem

DSC00034_m.jpg

Parę stromych zakosów i również meldujemy się na przełęczy. Na podejściu mierzymy nachylenie i wychodzi, że z prawej strony mieści się w przedziale 40-43st, z lewej 35-38st.

DSC00039_m.jpg

Z przełęczy ruszamy wzdłuż grani, szerokim stokiem bardzo ładnie wyśnieżonym. Oj coś czuje, że tutaj będzie jazda!

DSC00041_m.jpg

Po drodze mijamy kilka stromszych żlebów opadających z Koprowego w stronę Hińczowego stawu. Są to trudniejsze zjazdy o nachyleniu 45st, które opisuje Miro Peto i wycenia na S3/E2.

DSC00045_m.jpg

Po ok 4h (z drobnymi przerwami), docieramy spokojnym tempem na szczyt Koprowego, jest pięknie! lampa :-)

DSC00051_m.jpg

DSC00064_m.jpg

Dłuższą chwilę podziwiamy widoki, m.in na Polską stronę. Ładnie widać całą Orlą Perć, oraz cały masyw Koziego Wierchu - jeżeli ktoś chce to może obczaić sobie linie zjazdu, bo można jechać szerokim żlebem, albo na prawo od niego przez Kozie Perci (jest to dosyć łatwy zjazd do 40st)

DSC00076_m.jpg

Oglądamy również nasz jutrzejszy cel, czyli Rysy. Z tej strony ładnie widać żleb "rysę", którą podchodzi się i zjeżdża od Polskiej strony (połowa w słońcu, połowa w cieniu).

DSC00085_m.jpg

Zerkamy również na Hińczową kotlinkę, oraz Dolinę Mięguszowiecką. Przy okazji ładnie widać nawisy z Koprowego na stronę Hińczowej :-)

DSC00089_m.jpg

Ciężko nam się zdecydować ruszyć w dół bo jest tak pięknie!, ale powoli robimy przepinkę i ruszamy. Śnieg trochę miękki, trochę twardy, przewiany. Docieramy do pola śnieżnego, które opada z Koprowego w stronę Wyżniej Koprowej Przełęczy i tam jest jazda! śnieg delikatnie odpuszczony można puścić się w dół i nabrać prędkości :-). Z Wyżniej Koprowej Przełęczy zjeżdżamy stokiem podejściowym, jest twardo, sporo sypie się kalafiorów spod nart. Każdy szuka swojego miejsca :-)

DSC00091_m.jpg

Dojeżdżam do Wieśka i patrzymy jak zjeżdża Mariusz.

DSC00099_m.jpg

Twardy śnieg leci w naszą stronę, gdy rozpędzony Mariusz mija nas z boku. Poniżej nas wpada na twardą płytę, która się załamuje, jego przody nurkują i zalicza glebę :-)

DSC00103_m.jpg

Po chwili dociera do nas Kamil i ruszamy niżej

DSC00107_m.jpg

DSC00113_m.jpg

Docieramy do progu Szataniej dolinki i decydujemy się nią zjechać, aby nie tracić czasu na podejście z nartami

DSC00122_m.jpg

A później dosyć ostrożnie szlakiem między kosówką wzdłuż doliny do schroniska. Gdzie docieramy ok. godziny 15, po 5,5h tury, 10,5km i ok 900mH. Niby nie dużo, ale to pierwszy dzień rozruchowy :P. Więc ponownie trzeba się nawodnić i coś zjeść :-)

Mapa trasy:
https://www.endomond...outes/692322456

Pozdrawiam
Tomek



#2 Wujot

Wujot

    głosss rozsądku

  • PipPipPipPipPip
  • 2837 postów
  • Na forum od: 11.2008
3553
  • Umiejętności: 1
  • Wrocław

Napisano 24 marzec 2016 - 18:59

A później dosyć ostrożnie szlakiem między kosówką wzdłuż doliny do schroniska. Gdzie docieramy ok. godziny 15, po 5,5h tury, 10,5km i ok 900mH. Niby nie dużo, ale to pierwszy dzień rozruchowy :P. Więc ponownie trzeba się nawodnić i coś zjeść :-)
 

 

Gwoli kronikarskiej dokładności należałoby dodać, że po nawodnieniu idziemy w stronę Złomowisk wyszukujemy tam odpowiednie miejsce i ćwiczymy flaschenzug i inne metody wydobywania ze szczelin. Wracamy jak jest dobrze ciemno.

 

Pozdro

Wiesiek


  • MajorSki podziękował za tę wiadomość

Aby było 5 cm śniegu pod nartą, Blogi: fotograficzny i turystyczny


#3 robertdr

robertdr

    Użytkownik

  • PipPipPip
  • 598 postów
  • Na forum od: 11.2007
724
  • Umiejętności: 1
  • 3miasto

Napisano 24 marzec 2016 - 19:21

Fajna relacja  :)

może kiedyś skuszę się na tego typu narciarstwo.

 

pozdrawiam

R


  • MajorSki podziękował za tę wiadomość
www.domnaklinku.eu

#4 MarioJ

MarioJ

    Stały bywalec forum

  • PipPipPipPip
  • 1991 postów
  • Na forum od: 11.2007
1186
  • Umiejętności: 8
  • Wrocław

Napisano 24 marzec 2016 - 20:02

Gwoli kronikarskiej dokładności należałoby dodać, że po nawodnieniu idziemy w stronę Złomowisk wyszukujemy tam odpowiednie miejsce i ćwiczymy flaschenzug i inne metody wydobywania ze szczelin. Wracamy jak jest dobrze ciemno.

Pozdro
Wiesiek


Ja w tym czasie ćwiczylem chodzenie w rakach, co przydało się już na drugi dzień. Oraz poszukiwanie detektora.

#5 MajorSki

MajorSki

    Użytkownik

  • PipPipPip
  • 646 postów
  • Na forum od: 01.2010
564
  • Umiejętności: 6
  • Jaworzno

Napisano 25 marzec 2016 - 00:00

Dzień 2 - Rysy

Tego dnia wyruszamy trochę wcześniej, jest może 9:15 :P, ale jak to powiedzieli nam Słowacy na grani, kto się rano opierdzielał ma ładną pogodę :-D. Oczywiście robimy check detektorów tym razem już w jedną stronę i ruszamy tym samym szlakiem co wczoraj, aż do rozwidlenia na Żabie Pleso. Szlak przetarty, ale pogoda na razie średnia, chmury, lekki wiatr i delikatnie prószy śnieg.

DSC00134_m.jpg

Po ok 70min docieramy nad Żabie Pleso, spoglądamy na próg kotlinki pod Wagą. Oglądamy grupę osób, która zaczyna się wspinać wzdłuż rozwieszonej poręczówki

DSC00140_m.jpg

Trasa wiedzie najpierw stokiem o nachyleniu ok 40st, a później pochylonym i podciętym skałami trawersem. Widać go na zdjęciu powyżej, jest to miejsce tak jakbyśmy poszli na wprost, a potem tym śnieżnym trawersem w prawo. Jest dużo śniegu, więc raczej mało kto korzysta w poręczówki.

DSC00147_m.jpg

Ale od czasu do czasu mocniej wieje. Przy okazji widzimy pierwsze osoby zjeżdżające na nartach. Wygląda to tak że 60% osób ściąga narty na tym podciętym trawersie, 30% zsuwa się robiąc ześlizg boczny ewentualnie wykona 3-4 skręty, a tylko 10% osób rzeczywiście tam zjeżdża wykonując skręty/obskoki itp.

DSC00157_m.jpg

Po przejściu progu dolinki, zapinamy narty i na fokach zmierzamy do schroniska.

DSC00165_m.jpg

W Chacie pod Rysami robimy ok 1h przerwę, zjadamy dosyć sporą i pożywną poljevkę, oraz magiczny pakunek od Wiesia (nie wiadomo co on tam dosypał, ale wcina się jak orzeszki przy seansie filmowym :P).
Schronisko ma swój specyficzny klimat, z wyglądu może nie jest piękne, ale w środku jest przyjemnie. Niestety nie dla wegetarian :P

DSC00172_m.jpg

Dyskutujemy co dalej, ponieważ jak na razie jest słaba widoczność (nie widać przełęczy Wagi), wiatr lekko nawiał śnieg i go sprasował (możliwość deski), jest 2 lawinowa.
Po godzinnej przerwie okazuje się, że chmury się rozchodzą, na przełęczy świeci słońce i walą tam tłumy, na zboczu podchodzi kilkadziesiąt osób... No i zadziałała trochę psychologia tłumu :P jak te owieczki pobiegliśmy do góry, co nie zmienia faktu, że bacznie obserwowaliśmy wszystko dookoła może nawet trochę nad wrażliwie, a zakosy robiliśmy w odstępach 15-20m.

DSC00188_m.jpg

Z przełęczy spoglądamy na Wysoką, oraz w stronę Rysów, pogoda się robi coraz ładniejsza! :-) decyzja idziemy dalej! Aż po chwili docieramy do skidepozytu, gdzie zostawiamy narty, bierzemy czekan ubieramy kaski i ruszamy dalej granią.

DSC00191_m.jpg

Po ok 100m docieramy na słowacki wierzchołek czyli główny 2503m, z niego przechodzimy na polski 2499m

DSC00198_m.jpg

Wracamy się na słowacki, aby Wiesiek mógł nam zrobić fotkę :P i vice versa :-)

DSC00211_m.jpg

Chmury rozchodzą się już praktycznie całkowicie, chociaż jedna delikatnie czepia się Wysokiej, wygląda to pięknie!

DSC00215_m.jpg

Zresztą Wysoka jest taka majestatyczna, ma swój klimat robi wrażenie! ... no dobra musi być z nią samojeb... yyyy selfie :-)

DSC00219_m.jpg

I tym o to "wspaniałym", zdjęciem kończymy przygodę z Rysami (na żywo) i Wysoką (w oddali), zapinamy narty i sru w dół. Na początku twardo, nawiany twardy śnieg, czasami łapie delikatnie krawędzie. Dojeżdżamy do Wagi... i tutaj zaczyna się poezja! śnieg delikatnie odpuszczony! każdy zakłada swój ślad, krzyczymy jak dzieci juuuhuuu, łaaaaał, jupiii, normalnie jakby dać dzieciom zabawki :-). Dojeżdżamy do schroniska i się smiejemy :-) ruszamy niżej przez kotlinkę pod Wagą szukając dalej lekko nawianego lub odpuszczonego śniegu, banan na buzi :-). Aż docieramy bliżej progu dolinki i lin poręczowych. Tutaj jest twardo... ześlizgujemy się niżej, ja staram się ominąć liny zjazdem przez delikatny próg na wprost. Skały dałoby się chyba ominąć, ale musiałbym zeskoczyć na krechę (poniżej stok ok 15-20m i podcięty próg skalny), albo delikatnie się zsunąć przez wystające trawy (obawa, że krawędź na nich nie będzie dobrze trzymała). Decyduje się schodkować na nartach do góry i jechać wzdłuż lin tak jak wszyscy. No cóż każdy w tym miejscu robi to jak potrafi najlepiej, statystyki przytoczyłem wyżej, mi udaje się zrobić z 3-4 obskoki, a przez cały trawers robię ześlizg boczny do momentu minięcia podcietych skał. Przejeżdżam pod poręczówką i śmigam już po normalnym stoku trawersem do miejsca gdzie śnieg jest przyjemniejszy i mogę założyć własny ślad. Potem jeszcze kilka przyjemnych zjazdów z Żabiego Plesa w dół do szlaku i znowu meldujemy się w schronisku. Tradycyjnie trzeba coś zjeść i "uzupełnić płyny" :-), żeby się nie odwodnić :P

Łącznie wyszło 11,5km ok. 1300mH i 7,5h z przerwami.

Mapa trasy:
https://www.endomond...outes/692892428



#6 ronin

ronin

    Użytkownik

  • PipPipPip
  • 403 postów
  • Na forum od: 11.2006
155
  • Umiejętności: 7
  • Głogów

Napisano 25 marzec 2016 - 00:32

dobre bardzo ostre zdjęcia. Niestety znam te miejsca tylko z punktu widzenia/chodzenia w butach/rakach. Mam wrażenie, że sporo jeszcze przede mną (mam nadzieję).

Brawo! Budujecie nadzieję w człowieku, że jeszcze coś nowego pozna.



#7 Wujot

Wujot

    głosss rozsądku

  • PipPipPipPipPip
  • 2837 postów
  • Na forum od: 11.2008
3553
  • Umiejętności: 1
  • Wrocław

Napisano 25 marzec 2016 - 08:06

dobre bardzo ostre zdjęcia. Niestety znam te miejsca tylko z punktu widzenia/chodzenia w butach/rakach. Mam wrażenie, że sporo jeszcze przede mną (mam nadzieję).
Brawo! Budujecie nadzieję w człowieku, że jeszcze coś nowego pozna.

Ten nasz skład powstał właśnie po relacjach na sf. Skitury są dla "normalnych" ludzi jakkolwiek trzeba jednak troszkę determinacji aby to zacząć. Bo oprócz umiejętności jazdy (zakładam, że to na forum jest) trzeba się nauczyć łażenia w górach. We wszystkich aspektach (nawigacja, wyznaczenie drogi, elementy alpinistyczne, ocena zagrożenia). Trzeba troszkę lubić wysiłek i kochać góry. A jeśli w wydaniu alpejskim to też sporo zainwestować...
Najtrudniej jest zacząć a później skompletować ekipę. Ale jak widać po MarioJ można to zrobić błyskawicznie i w dobrym stylu. Mariusz zresztą nie jest jedyny co chodzi z nami z sf, są inni
Jest to zresztą jedyny powód, który powoduje, że podtrzymuję tu swoją aktywność (to a'propos pożegnania morisa)

Pozdro
Wiesiek
  • marioo podziękował za tę wiadomość

Aby było 5 cm śniegu pod nartą, Blogi: fotograficzny i turystyczny


#8 MarioJ

MarioJ

    Stały bywalec forum

  • PipPipPipPip
  • 1991 postów
  • Na forum od: 11.2007
1186
  • Umiejętności: 8
  • Wrocław

Napisano 25 marzec 2016 - 09:32

Skitury w Tatrach Wysokich mnie powaliły. Będę tym żył przez kilka tygodni.

To co pisze Wiesiek, to wszystko prawda. Było wspaniale, ale skituring to jednak poważna zabawa.

Wszystko się fajnie skończy, jeśli się wykona każdy punkt checklisty, nie ma miejsca na zbyt wiele błędów.

 

Dla mnie był jeden trudny moment kiedy mnie zblokowało. Po dość trudnym wejściu zakosami w 40-stopniowym żlebie, nie byłem w stanie zjechać z próbą skręcania. Zjechałem tam kilkaset metrów ześlizgiem, liściem. Jak mówi MajorSki, nie jest to powód do wstydu. Ważne że bezpiecznie przesunąłem się do miejsca, gdzie zrobiło się szerzej.

 

Wspaniała wyprawa i składam wielkie uściski dla kolegów za wsparcie, które mi przekazywali !!!



#9 faf500

faf500

    Półtora kilo mapek

  • PipPipPipPip
  • 1260 postów
  • Na forum od: 09.2009
963
  • Skawina

Napisano 25 marzec 2016 - 11:51

Super, ale to bardzo super sprawa :)
Mogę się tylko domyślać, jakie to uczucie stanąć w takich okolicznościach na wierzchołku...
 

Ps. mi już od wielu lat siedzi w głowie pomysł zjazdu z pewnej dużej góry w Tatrach,
od czasu, gdy kiedyś na podejściu mnie minęło dwóch narciarzy. Tylko najtrudniej w ogóle zacząć turowanie...

  • MarioJ podziękował za tę wiadomość
Pzdr, Maciek
Dziennik pokładowy

#10 MarioJ

MarioJ

    Stały bywalec forum

  • PipPipPipPip
  • 1991 postów
  • Na forum od: 11.2007
1186
  • Umiejętności: 8
  • Wrocław

Napisano 25 marzec 2016 - 12:21

Super, ale to bardzo super sprawa :)
Mogę się tylko domyślać, jakie to uczucie stanąć w takich okolicznościach na wierzchołku...
 

Ps. mi już od wielu lat siedzi w głowie pomysł zjazdu z pewnej dużej góry w Tatrach,
od czasu, gdy kiedyś na podejściu mnie minęło dwóch narciarzy. Tylko najtrudniej w ogóle zacząć turowanie...

 

u mnie też tak się zaczęły marzenia, zobaczyłem w Tatrach jak foczą na Beskid,

plus film Biały ślad i wyobraźnia pracuje  :)



#11 MarioJ

MarioJ

    Stały bywalec forum

  • PipPipPipPip
  • 1991 postów
  • Na forum od: 11.2007
1186
  • Umiejętności: 8
  • Wrocław

Napisano 25 marzec 2016 - 12:29

Nie patrzyłem wcześniej na obsadę tego filmu, a tam same gwiazdy polskiego narciarstwa przedwojennego

Bronisława Polankówna
Stanisław Marusarz
Bronisław Czech
Stanisław Sieczka
Andrzej Krzeptowski
 

https://pl.wikipedia...wiki/Biały_ślad



#12 johndoe2

johndoe2

    Nowy użytkownik

  • Pip
  • 87 postów
  • Na forum od: 01.2012
51
  • Umiejętności: 1
  • Wrocław

Napisano 25 marzec 2016 - 15:41

Nastepnym razem muszę się z wami wybrać. Ja byłem na Śnieżniku i mielismy pasmo nieszczęść.

 

1. Kolega pierwszy raz na skiturach - uszkodził wiazanie szynowe, ale udało się naprawić.

2. Inny kolega rozwalił swoje wiązanie telemarkowe przed pierwszym zjazdem.

3. Ja w niedziel glebnąłem i rozwaliłem wiązanie (przód vipeca - pękł biały plastik ten ze sprężynką) na amen i dymałem do Kletna na piechotę.

 

Straty tylko w sprzęcie, ale jednak jest ostry dół, bo nie wiem czy zamienne części dostanę do tych vipeców, a to model 2014/2015 a nie najnowsze, a już 2 pary nart mam pod nie nawiercone.


  • MajorSki podziękował za tę wiadomość

#13 MajorSki

MajorSki

    Użytkownik

  • PipPipPip
  • 646 postów
  • Na forum od: 01.2010
564
  • Umiejętności: 6
  • Jaworzno

Napisano 26 marzec 2016 - 22:25

Dzień 3 - Wysoka przez Siarkańską przełęcz & Wschodnie Żelazne Wrota

Trzeciego dnia bijemy rekord wyzbierania się, tym razem ruszamy o 9:00 z planem zdobycia Wysokiej (a dokładniej to przełączki pod Wysoką), oczywiście po uprzednim zrobieniem checka detektorów. Kamil z Wieśkiem przy okazji dowiadują się, że nie mogą uruchomić w detektorze Check Group. Ruszamy czerwonym szlakiem w stronę Osterwy, ale za mostkiem odbijamy w lewo w kosówkę. Po około 45 docieramy na próg doliny, gdzie jest ciut stromsze podejście, ale oczywiście spokojnie na fokach dajemy radę, jednak jest dosyć twardo. I tak odsłania nam się Dolina Złomisk, pierwsze co to rzucają się dwa ciekawe rejony. Pierwszy to Wschodni Szczyt nad Żelaznymi Wrotami z dwoma przełęczami/szczerbinami po lewej łatwiejszy Wschodnie Żelazne Wrota, po prawej trudniejsza Złomiskowa szczerbina.

DSC00226_m.jpg

Drugi rejon to Żłobisty Szczyt 2426m z dwoma zjazdami trudniejszy z Niżnej Żłobistej Ławki, oraz łatwiejszy na prawo z Niżnej Żłobistej Szczerbiny, ten zjazd można pociągnąć w prawo w stronę Ladovej kotlinki z tego może wyjść całkiem przyjemny zjazd :-)

DSC00229_m.jpg

My odbijamy w lewo w stronę Siarkańskiej Przełęczy, o dziwo wszyscy skiturowcy (a jest ich dzisiaj chyba z 20-30 osóB), odpinają narty przed przełęczą i ostatnie metry pokonują z buta.

DSC00234_m.jpg

Wiesiek ciśnie w prawo i zakłada ślad na przełęcz :-), z niej od razu ciśniemy wyżej w stronę Centralnego Żlebu opadającego z przełączki na Wysokiej. Po chwili docieramy pod skały na wysokości ok 2340m, gdzie trzeba się już wtrawersować w żleb.

DSC00239_m.jpg

W tym miejscu Kamil i Mariusz decydują, że nie idą dalej. Wiesiek ze względu na problemy z fokami odpina je trochę wcześniej i mówi, że nie idzie dalej z nartami. Jak się później okazało chciał iść z nartami przytroczonymi do plecaka :) czego nie usłyszałem, sam nie chcę cisnąć chociaż być na przełączce w taką pogodę... pewnie wrażenia nie zapomniane :). Chociaż z 30 osób, które doszły na Siarkańską, wszyscy narciarze zawrócili, tylko jakaś grupa 4os ze sprzętem wspinaczkowym poszła wyżej, może coś było na rzeczy :P. Chłopaki robią powolną przepinkę, a ja zostawiam sprzęt i wchodzę w żleb po śladach zobaczyć jak wygląda podejście i zjazd, w końcu będę musiał tutaj wrócić :-). Żleb jest niesamowity! góra ma co prawda 45st i trochę wąsko, ale żleb czym niżej tym się rozszerza i wypłaszcza - w miejscu w którym stałem było ok 39-40st.

DSC00244_m.jpg

Góra wygląda tak:

DSC00242_m.jpg

Teoretycznie do naszego miejsca mamy tylko 200m deniwelacji, ale jak się pociągnie dalej do Draciej dolinki to wychodzi ok 550m zjazdu

DSC00245_m.jpg

Chłopaki kończą robić przepinkę, a ja wracam do nich. Przepinka przy takim nachyleniu nie jest wcale łatwym zadaniem :)

DSC00250_m.jpg

Zjeżdżamy do Siarkańskiej przełęczy, a z niej już pojedynczo do "Safe Pointa". Zjazd niby ma w górze 40st, ale jest to bardzo krótki fragment, a śnieg jest rewelacyjny, lekko odpuszczony.

DSC00260_m.jpg

Zjazd z Siarkańskiej przełęczy to ok 300m deniwelacji z ok 2223m na 1920m. Pogoda lampa! więc trzeba zrobić małą przerwę i założyć base camp! :-)

DSC00269_m.jpg

Szybka decyzja w taką pogodę nie wracamy do schroniska! trzeba wykorzystać na maksa :-)
Ruszamy więc na Wschodnie Żelazne Wrota, gdy nagle całe podejście znika w chmurach (skąd one się nagle wzięły?)

DSC00272_m.jpg

Raz się pojawia nasz cel, raz znika i tak w kółko, ale po ok 30min docieramy do Żelaznej kotlinki i spoglądamy na naszą przełęcz

DSC00285_m.jpg

Oglądam się jeszcze za siebie, ponieważ z tego miejsca ładnie widać Tępą oraz Lucne Sedlo... zjazd wygląda imponująco :-)

DSC00289_m.jpg

Teraz pozostaje nam podejść kawałek pod ściany i wtrawersować się w żleb, a potem mozolne robienie zakosów. Na szczęście Kamil zakłada świetnie ślady, więc idzie się bardzo przyjemnie chociaż jest coraz stromiej. Po około 45min docieramy na przełęcz widoki kapitalne! Zerkamy na stronę Kaczej doliny oraz Gerlach! :-) Szybka przepinka i zjazd, najpierw Wiesiek, potem Kamil, po chwili rusza Mariusz. Gdy ja kończę przepinkę i rozpoczynam zjazd Wiesiek i Kamil są na dole, nagle turbo-chmura :-) leci z zawrotną prędkością do góry żlebem, wygląda to niesamowicie! Pstrykam fotkę póki jeszcze widzę Mariusza

DSC00294_m.jpg

Z Żelaznej kotlinki zjeżdżamy na Ladove pleso, po drodze szok! Było tutaj kilkanaście osób i wszyscy trawersowali, a my zakładamy swój ślad nad staw :-)

DSC00313_m.jpg

Robimy znowu postój w naszym Base Camp :-). Wiesiek i Kamil decydują się jeszcze podejść na małą grzędę

DSC00299_m.jpg

Nikną za przełamaniem terenu, a w tym momencie pojawia się spektakl chmur :-)

DSC00311_m.jpg

Po 40min zjeżdżają :-)

DSC00326_m.jpg

I ciśniemy w dół Doliną Złomisk, tym razem nie drogą podejścia tylko za śladem wzdłuż potoku (z krótkim jego przejściem w poprzek). O dziwo udaje się dojechać do schroniska bez odpinania nart :-)

Całość wychodzi 11,5km, około 1250mH i 8h tury z przerwami. Tego dnia od razu uderzamy do knajpy, nawodnienie jest najważniejsze :-) i należy się każdemu :-)

Mapa trasy
https://www.endomond...outes/693958033

Pozdrawiam
Tomek



#14 AndRand

AndRand

    Użytkownik

  • PipPipPip
  • 415 postów
  • Na forum od: 03.2015
186
  • Umiejętności: 1

Napisano 28 marzec 2016 - 16:47

Najbardziej podziwiam za kilkudniówkę, ja bym się chyba musiał pół roku do tego przygotowywać  :D

 

Tym bardziej, że skitury to nie są zawody, w których się jedzie do 100% zmęczenia, tylko jak trzeba gdzieś dotrzeć to będzie i 150% albo 200%. Ostatnio mi się coś takiego przytrafiło pierwszego dnia - miał być po 3h na stoku miły 2h spacer granią, a skończyło się na ponad 4h + 2h zjazdu i o ok. 23 w chacie  :o Gdyby to był jeden z etapów to obawiam się, że następnego dnia bym nie wstał (bo nie wstałem  :D )


  • MajorSki podziękował za tę wiadomość

#15 Veteran

Veteran

    Veteran

  • PipPipPipPip
  • 1347 postów
  • Na forum od: 01.2015
1476
  • Umiejętności: 1

Napisano 29 marzec 2016 - 14:20

Witam

 

Piękna tatrzańska wyrypa!

 

Pozdrawiam



#16 MajorSki

MajorSki

    Użytkownik

  • PipPipPip
  • 646 postów
  • Na forum od: 01.2010
564
  • Umiejętności: 6
  • Jaworzno

Napisano 30 marzec 2016 - 08:35

Dzień 4 - Wołowa Kotlinka (Wołowy Grzbiet i Wołowcowa Przełęcz)

No cóż i tym o to sposobem docieramy do ostatniego dnia naszej fantastycznej 4dniówki :-). Trzeba przyznać, że mieliśmy na prawdę niezłego farta, że trzy poprzednie dni były z tak kapitalną pogodą i prawie cały czas była lampa. Ostatniego dnia znowu wychodzimy ok 9 ze schroniska, ale tego ranka jakieś takie pustki. Standardowo robimy check detektorów, oczywiście wcześniej przy pakowaniu sprawdzaliśmy jeszcze funkcję Check Group i problemy z ustawieniem jej na detektorach Kamila i Wieśka. Tym sposobem wychodząc z schroniska wszyscy już mieli ustawione detektory na nadawanie, ja ustawiłem się parę metrów z przodu, przełączyłem detektor na check group, wystawiłem rękę do przodu i pokazałem chłopakom, że mogą kolejno przechodzić. Najpierw Kamil, beep... beep detektor zaczął pokazywać coraz mniejsza wartość, aż Kamil zbliżył się na 1,1m. Drugi Wiesiek, beep... beep detektor coraz bliżej, wartości lecą w dół i znowu na ok 1,2m. Ostatni Mariusz pro forma, ale nie ma beep... beep, chociaż stoi obok mnie, zerkam na mój detektor i myślę sobie, że może mi się już funkcja check group wyłączyła :P, Mariusz potwierdza, że przełączał detektor na nadawanie. Ale u mnie funkcja check group dalej włączona, więc Mariusz jeszcze raz wyłącza detektor i włącza, dioda u niego mignęła, a u mnie pojawia się beep... beep i wartość 1,2m - jest! Tym o to sposobem jeden nieaktywny detektor został wyłapany. Celowo się rozpisuje niby o tak błahej sprawie, aby uczulić i zwrócić uwagę. To tylko sprzęt elektroniczny i nie można pomijać żadnego etapu, nawet jeżeli wydaje nam się to  nudne i że przecież każdy o sobie pamięta :-)

Ruszamy szlakiem jak na Rysy, aż do Żabego Plesa, śnieg ze ścieżki w lesie został w nocy wywiany do gołego lodu lub trawy, co włącza pierwsza lampkę ostrzegawczą :-)

DSC00339_m.jpg

Wiatr w lesie nie jest bardzo mocny, jedynie przeszkadzają porywy. Dodatkowo delikatnie sypie, ale to co leci z nieba to delikatne twarde zlodowaciałe kulki. Widać, że padający śnieg jest przewiany, więc pojawia się potwierdzenie tego co wcześniej zauważyliśmy.

DSC00340_m.jpg

Dochodzimy do najstromszego fragmentu z podejścia doliną. Tutaj również widać, że śnieg jest mocno wywiany, zakładamy harszle i powoli zakosami pniemy się do góry. Podmuchy wiatru wzmagają się, w pewnym momencie wieje tak mocno, że zatrzymuje się i zapieram na kijkach. Mariusz, który był przede mną z 15-20m niknie mi z oczu, po kilkunastu sekundach pojawia się jego postać. Łapię szybko za aparat i pstrykam fotkę..

DSC00341_m.jpg

Po około 1,5h docieramy do stawów. Szlak na Rysy... pusto, ale grupa ok 5os, Słowaków idzie na próg Wołowej kotlinki. Zastanawiamy się czy podejść od tej strony co oni, czy uderzyć bardziej z prawej, więc kawałek podchodzimy w stronę stawów, ale ostatecznie odbijamy tak jak oni. Wiatr co jakiś czas mocniej wieje, a zmrożony śnieg kłuje po twarzy niczym akupunktura. Podchodzimy jeszcze kawałek, Słowacy robią postój na ok 1950m, wygląda tak jakby się szykowali do zjazdu i rezygnowali z wycieczki. Podchodzimy bliżej i jest dylemat czy iść z lewej czy z prawej... tutaj i tutaj stromo (ok 35-38st). Mariusz decyduje się wrócić do schroniska i poczekać na nas. Ja idę w prawo robiąc dłuższy trawers dochodzę prawie na przełączkę/grzędę, zatrzymując się na wypłaszczeniu przy kamieniu. Mówię chłopakom, żeby uważali przy trawersie bo jest trochę nawianego śniegu, niby nie dużo, ale lepiej przejść ten fragment pojedynczo. W tym momencie grupa Słowaków, przytracza narty i ruszają jeden za drugim gęsiego stokiem do góry, bez odstępów! Niby stoję przy kamieniu, ale teren nade mną jest jeszcze stromy tz. wypłaszacza się (strefa naprężeń), a to wcale nie oznacza super bezpiecznego miejsca. Więc podchodzę jeszcze jednym krótkim zakosem do góry na grzędę i stamtąd obserwuję Kamila i Wieśka. Wiatr w porywach staje się coraz mocniejszy, dociera do mnie Kamil i rozmawiamy o swoich spostrzeżeniach. Wiatr z kierunku N i NE powoduje, że w tych warunkach powinniśmy odpuścić sobie Wołowy Grzbiet, więc proponuje podejść wyżej, aby przejść próg kotlinki i zobaczyć jak wyglądają warunki w stronę Wołowcowej Przełęczy. Zostaje nam jeszcze mozolne robienie zakosów na grzędzie, co nie jest łatwym zadaniem, bo sporo skał, śnieg jest albo wywiany, albo nawiany niezwiązany więc warstwa 10-20cm się obsypuje. W końcu powoli docieramy do Wołowej Kotlinki, gdzie rzucają się nam w oczy nasze dwa cele, Wołowcowa Przełęcz, która jeszcze jest całkiem dobrze widoczna i Wołowy Grzbiet, gdzie wystają tylko dolne skały (nie widać przełączek)

DSC00348_m.jpg

Jeszcze raz rozmawiamy z Kamilem o warunkach i ustalamy, że definitywnie odpuszczamy Wołowy Grzbiet, ale spróbujemy podejść na Wołowcową Przełęcz bo jak coś to tam raczej będzie wywiane.
Jednak czekając na Wieśka, który ma problem z fokami, wiatr coraz bardziej zmaga się na sile, momentami trzeba kucnąć więc w porywach będzie max 70-80km/h (przy okazji mam małą przygodę z uciekającym kaskiem, muszę za nim biec na nartach z fokami i harszlami bez kijków :-P, ale na szczęście zlatuje do Wołowej Kotlinki kilkadziesiąt metrów niżej, a nie przez próg do Żabiego Plesa). Po chwili dociera Wieśiek, przedstawiamy mu plan, ale w tym momencie Wołowcowa Przełęcz niknie nam w chmurach i spada widoczność. Chmury z każdą minutą obniżają wysokość wpływając do doliny, a wiatr jeszcze mocniej wieje. Przy każdym szkwale przytrzymujemy swoje rzeczy. Spoglądamy na nasz cel, którego nie widać, potem na siebie i pada decyzja, że odpuszczamy. Znowu trzeba schować swoje męskie ego i dumę :-), 3dni lampy, ale góry musiały się przypomnieć... kto tutaj jest tylko gościem, a kto gospodarzem. Szybki przepak i zjeżdżamy... byleby tylko przestało wiać.

DSC00354_m.jpg

Podjeżdżamy na skraj progu i ustalamy że zjeżdżamy pojedynczo, bardziej z prawej strony, aby nie jechać przy skałach

DSC00362_m.jpg

DSC00370_m.jpg

Wiesiek na koniec spogląda na linię zjazdu, cóż spodziewaliśmy się więcej szreni, lub sprasowanego śniego... a tutaj zjazd był całkiem przyjemny, chociaż bardzo czujny bo w kilku miejscach jednak nawiane.

DSC00373_m.jpg

Dalej szukamy zjazdów między kosówkami, aby nie wracać bo betonowych śladach podejścia. I o dziwo udaje się znaleźć wśród kosówek i mikrożlebików trochę nawianego śniegu, który jest bardzo przyjemny :)
Docieramy do schroniska, przepak do plecaków szybki obiad i powoli żegnamy się z wspaniałą Doliną Mięguszowiecką. Tym razem chcemy sprawdzić zjazd asfaltem więc wracamy niebieskim szlakiem

DSC00374_m.jpg

Udało się zjechać ok 4,5km :-)

DSC00380_m.jpg

I jak "prawdziwi freerajderzy" kolejne 1,5km wracamy tak jak to "u nas" się śmiga... czyli z buta :P :-)

DSC00383_m.jpg

Mapa trasy:
https://www.endomond...outes/695849463

To koniec tej wspaniałej dla nas przygody. Mam nadzieję, że tak jak ja kiedyś znajdywałem inspirację czytając cudze relacje, które spowodowały u mnie obranie właśnie takiej "drogi narciarskiej". To, być może ta relacja spowoduje, że ktoś... kiedyś... powie, że chcę coś podobnego przeżyć. I jeżeli Ty jesteś tą osobą, ale z jakiegoś powodu się wahasz... to jedyne co mogę Ci napisać to Just do it! :-)

Dziękuję również chłopakom, Kamilowi, Wieśkowi i Mariuszowi za świetne towarzystwo i wspólnie spędzony czas :-)

Pozdrawiam :-)
Tomek





Podobne tematy Collapse

Użytkownicy przeglądający ten temat: 0

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych