Skocz do zawartości



Zdjęcie
- - - - -

Alpy Stubajskie w paru odsłonach


  • Zaloguj się, aby dodać odpowiedź
10 odpowiedzi w tym temacie

#1 Wujot

Wujot

    głosss rozsądku

  • PipPipPipPipPip
  • 3116 postów
  • Na forum od: 11.2008
3923
  • Umiejętności: 1
  • Wrocław

Napisano 16 marzec 2020 - 21:25

Ciągle staramy się dopracować "najlepszą" formułę wyjazdową. Kiedyś chodziliśmy trawersy (np Ortlera, Silvretty). W zeszłym roku zrobiliśmy parodniowy wyjazd w oparciu o jedno schronisko (Branca) co było bardzo wygodne. Tym razem wyjazd miał być długi i oparty o dwie doskonałe miejscówki. Pierwszą było bardzo znane schronisko Franz Senn Hutte. Można z niego zrobić pewnie z 6 doskonałych celów.

 

Dzień 1 

 

Ten pierwszy to był dojazd i dojście. Odległość jest bardzo zbliżona do lodowcowego ośrodka Stubai. W Neufstift skręca się do Barenband a dalej wąską drogą do parkingu gdzie trzeba założyć foki (i plecak)

 

IMG_20200307_153437.thumb.jpg.e958fc3605

 

Dojście jest całkiem konkretne -  740 m vertical i ponad 7 km. Trzeba liczyć 3 godziny. O schronisku napiszę innym razem.

 

 

Dzień 2

 

Naszym celem będzie Hinterer bądź Vorderer Wilder Turm (ewentualnie Wildes Hinterbergl). To grupa leżących obok siebie szczytów zlokalizowanych na południowy-zachód od schroniska. Zrobimy to w formie pętli tak aby podchodzić łagodniej a zjeżdżać stromszym lodowcem Lisense. Od rana lampa i widoki na doskonałą jazdę.

 

IMG_20200308_080714.thumb.jpg.84c073c8b0

 

IMG_20200308_094539.thumb.jpg.2bb93386b2

 

Idzie się łagodną dość doliną z kolejnymi stromymi progami. W pewnym miejscu skręca w prawo dochodząc do skalistego brzegu kotła.

 

IMG_20200308_102723.thumb.jpg.c43e748bb8

 

Najciekawsze jest wyjście na lodowcowe platou. Przyjemna ścianka do przejścia i otwierający się widok.

 

IMG_20200308_123245.thumb.jpg.557a82807e

 

IMG_20200308_123035.thumb.jpg.4c7a626d7c

 

Z lewej strony kusi Hinterer Wilder Turm.

 

IMG_20200308_132111.thumb.jpg.7cafcee034

 

 Z jego zbocza lodowcowe wypłaszczenie wygląda przepięknie...

 

IMG_20200308_134153.thumb.jpg.2a4f91379f

 

Pora na przepinkę i jazdę. Z początku jest łagodnie ale później robi się w sam raz.

 

IMG_20200308_135256.thumb.jpg.c66f659299

 

IMG_20200308_140932_1.thumb.jpg.079544ae

 

IMG_20200308_140841.thumb.jpg.52a7c71107

 

IMG_20200308_140812.thumb.jpg.513c27d674

 

Tak jest do samego dołu do miejsca zamknięcia pętli gdzie wjeżdżamy w dolinę.

 

IMG_20200308_141401_1.thumb.jpg.a427b791

 

IMG_20200308_145431.thumb.jpg.c37d661406

 

W statystykach wyszło 15 km (całość) i 1150 m vertical. Na mapie są obydwa dni.

 

BlueStacks_2020_03.16_20_07_10_36.jpg.4f

 

cdn.

 

 

Pozdro

Wiesiek


Aby było 5 cm śniegu pod nartą, Blogi: fotograficzny i turystyczny


#2 Wujot

Wujot

    głosss rozsądku

  • PipPipPipPipPip
  • 3116 postów
  • Na forum od: 11.2008
3923
  • Umiejętności: 1
  • Wrocław

Napisano 17 marzec 2020 - 15:27

Dzień 3 

 

Prognoza pogody nie była zbyt optymistyczna. Miało prószyć i być mgliście. Wybieramy więc w miarę bliski cel - przełęcz pod Kraulscharta. Idzie się tam boczną doliną wychodzącą na schronisko od strony południowo-wschodniej.  Widok na schronisko z tego kierunku.

 

747991880_IMG_20200309_081204M.thumb.jpg

 

Nasze cele majaczą gdzieś ledwo się rysując.

 

1151870506_IMG_20200309_090353M.thumb.jp

 

Mijamy po drodze śniegowskaz i wygląda, że pokrywa śniegu jest tutaj ujemna.

 

192612193_IMG_20200309_095346M.thumb.jpg

 

Przed nami idzie tandem więc jest łatwo z nawigacją i śladem. Później robi się stromiej. Nasi "przewodnicy" robią gdzieś przepinki na ścianie więc samodzielnie (pod wodzą Kamila) docieramy na przełęcz. Wiele nie widać ale ostrożnie wychylając się widać pod nami drogę na Ostliche Seespitze (który jest moim osobistym typem do zrobienia).

 

1226431801_IMG_20200309_110708M.thumb.jp

 

1852847295_IMG_20200309_111150M.thumb.jp

 

1235211010_IMG_20200309_115330M.thumb.jp

 

Zjazd jest w pięknym miękkim ale brak widoczności nie pozwala cieszyć się tak bardzo jakby to było możliwe. Szczególnie, że robimy go krótszym wariantem, w skomplikowanym dość terenie, gdzie można spaść z klifów. Nie mniej jednak uznajemy, że było bardzo fajnie.  W statystykach wyszło 10 km (6 km podejście, 4 km zjazd), vertical 1030 m. W ruchu byliśmy 3 godz. Sporo czasu zajęło nam nawigowanie w nieznanym terenie (przy powrocie) gdzie trzeba było zrobić parę wycofów. Nie mniej i tak lądujemy wcześnie w schronisku gdzie siedzimy sobie przy piwie i gaworzymy. Na mapie wyglądało to tak (opisany dzień to ten z lewej)

 

BlueStacks_2020_03.16_20_08_39_86.jpg.47

 

Dzień 4

 

Prognoza raczej nie dawała wielkich nadziei. Miało (i było) gorzej jak wczoraj. Na pewno jednak nie odpuścimy sobie wyjścia... Postanawiamy uderzyć w stronę Kreuzspitz (i sąsiedniego Ostliche Knopenspitz). Wejścia (zresztą wspinaczkowe) nie były realne ale gdzieś pod ścianę zawsze można spróbować podejść.

Początek trasy był identyczny jak dzień wcześniej. Pogoda zaś taka.

 

1388938266_IMG_20200310_095331M.thumb.jp

 

Po drodze dokładnie oglądamy mijaną z lewej grań szukając przełączki co tam miała być. Typujemy miejsce gdzie chyba widać ślady łażenia, robię fotę. Zapamiętujemy to miejsce

 

1147009065_IMG_20200310_083438M.thumb.jp

 

Stopniowo docieramy do kotła zamkniętego paroma szczytami. Tutaj zaczyna się niewielki lodowczyk - Knotenspitzferner. 

 

1272584806_IMG_20200310_095400M.thumb.jp

 

1135251130_IMG_20200310_101524M.thumb.jp

 

Ponieważ solidnie w tym miejscu wieje, a korzyści z dalszego pchania się nie widać, postanawiamy wracać.

 

1718311706_IMG_20200310_103725M.thumb.jp

 

Zjazd podobnie jak wczoraj jest ostrożny. A ponieważ trochę szybko bylibyśmy w schronisku to postanawiamy sprawdzić przejście tym kominkiem co go sfotografowałem. Ta decyzja miała, nawiasem mówiąc, całkiem dalekosiężne skutki.

 

1118269398_IMG_20200310_114354M.thumb.jp

 

Wejście (bez nart) okazało się wredne, niby nie za bardzo stromo, ale luźny piarg pokryty śniegiem nie pozwalał poczuć się pewnie. Szczególnie, że z Kamilem uznaliśmy, że wejdziemy to z buta. Reszta widząc nasze kłopoty założyła przytomnie raki. Kominek ma w centralnej części założoną poręczówkę ale brakuje czegoś na wyjściu. Oglądamy na górze sytuację po drugiej stronie (na tyle ile widać) i schodzimy. A ponieważ czasu jest nadal dużo to robimy stanowisko.

 

959648434_IMG_20200310_120819M.thumb.jpg

 

426292892_IMG_20200310_120518M.thumb.jpg

 

2102650846_IMG_20200310_120830M.thumb.jp

 

Wszystko ta zajęło nam akurat tyle czasu ile trzeba. Spokojnie jedziemy na piwo.

 

673890098_IMG_20200310_124851M.thumb.jpg

 

2061154299_IMG_20200310_125037M.thumb.jp

 

Wyszło 700 m vertical, około 8 km. Jak na taki dzień to nieźle...

 

cdn

 

Pozdro

Wiesiek


Aby było 5 cm śniegu pod nartą, Blogi: fotograficzny i turystyczny


#3 Wujot

Wujot

    głosss rozsądku

  • PipPipPipPipPip
  • 3116 postów
  • Na forum od: 11.2008
3923
  • Umiejętności: 1
  • Wrocław

Napisano 18 marzec 2020 - 12:55

Dzień 5

 

Opuszczamy gościnne pielesze Franz Senn Hutte! 

 

Przez to dwudniowe załamanie pogody nie zrobiliśmy planowanych głównych celów. Miały to być dwa  z trzech: Ostliche Seespitze (3416 m npm), Schrandele (3390 m npm), Ruderhofspitze (3474 m npm). Wieczorem poprzedniego dnia rozmawiamy ze specjalistą ze schroniska w kwestii przejścia do Amberger Hutte. Drogi (dwie) niby są opisane... ale trudno znaleźć dokładniejsze charakterystyki. Po rozmowie wiemy niewiele więcej, ale dowiadujemy, którą by rekomendował. Oczywiście z licznymi zastrzeżeniami, że sami musimy ocenić ryzyko. Będziemy szli przez przełączkę pod Nordliche Wildgratspitze. Prognozowana pogoda jest mocno dwuznaczna, ma się przejaśniać aż do lampy ale jednocześnie idzie gwałtowne ocieplenie. Izoterma "0" ma być gdzieś na 3400 m (!!!). To może oznaczać spore kłopoty. Przed ociepleniem powinniśmy zdążyć przejść przez grań, dalej jest bezpiecznie. Analiza newralgicznego miejsca, przy dostępnych nam danych, daje 0,7 (według metody Muttera) ale to mogą być życzenia...

 

Pierwsza część

 

Jest przepięknie...

 

689094893_IMG_20200311_080031M.thumb.jpg

 

1010433269_IMG_20200311_095940M.thumb.jp

 

890320600_IMG_20200311_105821M.thumb.jpg

 

Tu już jesteśmy na lodowcu z tyłu pięknie widać morenę boczną.

 

1047313363_IMG_20200311_110647M.thumb.jp

 

A tutaj "dokumentacyjne" zdjęcie kawałka drogi na Ostliche Seespitze, widać, że jest najprawdopodobniej bezprecedensowo efektowna... może innym razem...

 

130163922_IMG_20200311_112936M.thumb.jpg

 

Tutaj rozchodzą się drogi na Rudorferspitze (z lewej) i na "nasze" przejście.

 

1812148272_IMG_20200311_114139M.thumb.jp

 

Część druga

 

Czyli przejście. Identyfikujemy stromy żleb. do którego się kierujemy.

 

1054986417_IMG_20200311_122521M.thumb.jp

 

Pierwsza dwie niemiłe niespodzianki. Pod ścianą jest 41 stopni i w dodatku żleb miał być "chodzony". To wywala w kosmos nasze redukcje. W dodatku są tutaj metry miękkiego śniegu.

 

464915392_IMG_20200311_125824M.thumb.jpg

 

Mamy teoretycznie dwie możliwości pokonania przeszkody. Przez żleb lub letnim szlakiem po skałach. W żlebie jest jakaś podejrzana poręczówka (na krótkim odcinku). Szlak letni zaś jest niewidoczny (bo zasypany), a jak już napisałem nie wiemy jak jest ubezpieczony. Nie mniej droga przez kuluar jest raczej nie do zrobienia bo jest tam bardzo stromo i multum luźnego śniegu. Kierujemy się więc do stalowej poręczówki widocznej na zdjęciu powyżej (po prawej). Miejsca jest tam co najwyżej na dwóch narciarzy. Ale przypina się tam trójka. Mnie i Adasiowi koledzy rzucają linę i bezpiecznie czekamy na rozwój sytuacji. 

 

391342536_IMG_20200311_132126M.thumb.jpg

 

Po nieskończenie długim czasie jestem przy poręczówce. Paweł poszedł już na rekonesans sprawdzając czy ubezpieczenie jest ciągłe. Czeka go ciężka praca - na stromej skale trzeba dostać się do stalówki odkopując ją na kilkudziesięciu metrach. Zbieram się najszybciej jak potrafię, sprawdzam tylko dla ciekawości jakie są możliwości poruszania pod górę w żlebie. Dosłownie po dwóch krokach jestem unieruchomiony jak mucha w sieci pajęczej, wisząc na kroczu w bezdennym puchu. Gonię po poręczówce do przodu bo druga lina w moim plecaku może być potrzebna do ubezpieczenia.  Na szczęście stalówka jest ciągła. Na górze razem z Pawłem szukamy zejścia. Miałem nadzieję, że może jest tam  zjazd jakimś wyśnieżonym żlebem. Ale nic z tego, będzie zejście po stalówce. Na parometrowym odcinku brakuje jednak liny. Niby to dość prosty fragment (za to lufiasty) ale po takiej męczącej drodze (i z takim ciężarem na garbie) można zrobić błąd... Zakładamy tam poręczówkę. Paweł zostaje na górze a ja idę rozeznać resztę drogi.

 

1006924134_IMG_20200311_144846M.thumb.jp

 

1690825629_IMG_20200311_144422M.thumb.jp

 

Po tej stronie zejście jest po czystej skale. Mając aluminiowe raki na nogach trzeba to zrobić ostrożnie. Przekazuję informację i ląduję po drugiej czekając na luzie (z aparatem) na resztę.

 

184291188_IMG_20200311_154222M.thumb.jpg

 

1575991428_IMG_20200311_152513M.thumb.jp

 

1730052586_IMG_20200311_154901M.thumb.jp

 

Część trzecia

 

Czyli zjazd. Albo wypłata. Nie będę ukrywał - nieadekwatna była ta nagroda! Zamiast metrów puchu: na górze gipsy, niżej paskudne zastrugi a później breja (co akurat lubię). Widać też wszędzie świeże zsuwy. Za to krajobrazy sielskie.

 

2085191805_IMG_20200311_160625M.thumb.jp   

 

1262894850_IMG_20200311_161121v1M.thumb.

 

1592697131_IMG_20200311_161400M.thumb.jp

 

219172649_IMG_20200311_163439_1M.thumb.j

 

11728214_IMG_20200311_164118M.thumb.jpg.

 

1786442756_IMG_20200311_165215M.thumb.jp

 

362404706_IMG_20200311_165627M.thumb.jpg

 

1326672380_IMG_20200311_165919M.thumb.jp

 

998040916_IMG_20200311_170250M.thumb.jpg

 

Wiemy, że ma się szybko ochładzać więc rokowania co do przyjemności jazdy nie są korzystne. Na razie jednak dojeżdżamy do Amberger Hutte (jest na focie smile.png ).

 

274292130_IMG_20200311_171517M.thumb.jpg

 

Aha - przejście przez grań zajęło nam 3,5 godz! Całość to było 16 km i 1200 m vertical.

 

BlueStacks_2020_03.16_20_09_47_02.jpg.92

 

cdn

 

Pozdro

Wiesiek


Aby było 5 cm śniegu pod nartą, Blogi: fotograficzny i turystyczny


#4 Wujot

Wujot

    głosss rozsądku

  • PipPipPipPipPip
  • 3116 postów
  • Na forum od: 11.2008
3923
  • Umiejętności: 1
  • Wrocław

Napisano 19 marzec 2020 - 11:40

Dzień 6

 

Startujemy z Amberger Hutte (którą już zdążyliśmy polubić). Ze względów bezpieczeństwa (trójka) zaplanowaliśmy, spokojną i przyjemna (czyli niezbyt stromą i niezagrożoną) wycieczka na przełęcz pod Windacher Daunkogel. Podobnie jak i wczoraj, w górach jest pusto. Zdecydowaną większość trasy musimy torować (co w największym stopniu robi Kamil zyskując przydomek Radzieckiego Lodołamacza Atomowego).

 

240px-Russian_Nuclear_Icebreaker_Arktika

 

Przy miękkim podłożu jest to duża praca do wykonania. Na końcu czeka nas widok na Hocher Stubaier Hutte - malowniczo położone schronisko.

 

409378510_IMG_20200312_082736M.thumb.jpg

 

1023536845_IMG_20200312_100856M.thumb.jp

 

1107402655_IMG_20200312_102323M.thumb.jp

 

1278383751_IMG_20200312_112628M.thumb.jp

 

643194239_IMG_20200312_134414M.thumb.jpg

 

Zjazdy są w mocno przetworzonych śniegach ale - my nie damy rady???

 

363613085_IMG_20200312_140430_BURST086M.

 

34965262_IMG_20200312_140257_1M.thumb.jp

 

171345537_IMG_20200312_143410M.thumb.jpg

 

1136602776_IMG_20200312_150456M.thumb.jp

 

W statystykach wyszło około 14 km (wszystko) i 1050 m vertical. W sam raz jak po wczorajszej długiej turze.

 

BlueStacks_2020_03.16_20_10_29_42.jpg.4f

 

Zjazd z ON Stubai do Gries

 

Przy okazji sprawdziliśmy sobie możliwość tego zjazdu freeride. Wygląda to dobrze! Zaczynamy z orczyka Daunscharte, przechodzimy przez przełęcz i w dół przez lodowczyk Sulztaferner. Dalej jest efektowna, ostro wcięta, stroma i zróżnicowana rynna z progami (fota). Na pewno zagrożona lawinowo więc do zrobienia w odpowiednich warunkach.  Na zdjęciu widać ślady więc ktoś to jeździ. Byłoby to 1500 m vertical (obok Amberger Hutte i dalej do Gries). Dół oczywiście płaski. Natomiast logistyka tego przedsięwzięcia nie jest łatwa bo lądujemy w Langenfeld. Chyba najłatwiej jest to zrobić z Insbrucka i w oparciu o busy. 

 

IMG_20200312_105229.thumb.jpg.eef44d01e8

 

Dzień 7

 

Sytuacja lawinowa zdecydowanie się poprawiła. Możemy pozwolić sobie na bardziej stromy teren. Celem będzie Kuhscheibe. Na niebie mamy istne szaleństwo.

 

2003856889_IMG_20200313_102101M.thumb.jp

 

765827285_IMG_20200313_102855M.thumb.jpg

 

396878032_IMG_20200313_103245M.thumb.jpg

 

Można złapać takie, na poły abstrakcyjne, obrazki.

 

941143059_IMG_20200313_124240M.thumb.jpg

 

Później po drodze widzimy taki zamek.

 

1828521850_IMG_20200313_124431M.thumb.jp

 

646542508_IMG_20200313_130845M.thumb.jpg

 

Na górze jest...

 

 1745227437_IMG_20200313_141229M.thumb.jp

 

... aby nie było nudno to na szczycie Dominka zalicza inicjację. Czyli, to co prawie każdemu się zdarza, pierwsza zgubiona narta w terenie. Jadąca samodzielnie deska to jedna z paskudniejszych chwil w życiu skiturowca! Mnie się to zdarzyło na Grossvenedigerze tyle tylko, że pojechała gdzieś hen po horyzont znikając mi z oczu. I wtedy pożyczyłem od Pawła jego deski (mamy ten sam rozmiar buta) zjechałem odszukałem zgubę (wbitą przed stromym przełamaniem lodowca). I dzisiaj historia się przedziwnie zapętliła bo Paweł jakimś cudem złapał uciekinierkę. Rycerze są jeszcze na świecie!

 

1852678829_IMG_20200313_142445M.thumb.jp

 

1556308444_IMG_20200313_142520_1M.thumb.

 

Zaletą takich sytuacji jest to, że nartę gubi się tylko raz. Wierzcie mi, że tak jest. A dalej w telegraficznym skrócie jazda w szreni, spotkani Austriacy i... 

 

1552306034_IMG_20200313_144801M.thumb.jp

 

398708991_IMG_20200313_145109M.thumb.jpg

 

1158755910_IMG_20200313_145951M.thumb.jp

 

uśmiechnięta Dominka

 

219699303_IMG_20200313_153724M.thumb.jpg

 

- no w końcu nie codziennie spotyka się rycerza!

 

1124861882_IMG_20200313_154626M.thumb.jp

 

Wyszło 11 km (zjazd i podjazd) i 1100 m vertical. W ruch byliśmy 2,5 godz a drugie tyle to przeżycia pięknościowo-towarzyskie.

 

BlueStacks_2020_03.16_20_11_06_43.jpg.25

 

cdn

 

Pozdro

Wiesiek

Edytowane 

4 minuty temu

Aby było 5 cm śniegu pod nartą, Blogi: fotograficzny i turystyczny


#5 MarioJ

MarioJ

    Rajder

  • PipPipPipPipPip
  • 2195 postów
  • Na forum od: 11.2007
1381
  • Umiejętności: 8
  • Wrocław

Napisano 20 marzec 2020 - 08:55

 

Dzień 6

 

Startujemy z Amberger Hutte (którą już zdążyliśmy polubić). Ze względów bezpieczeństwa (trójka) zaplanowaliśmy, spokojną i przyjemna (czyli niezbyt stromą i niezagrożoną) wycieczka na przełęcz pod Windacher Daunkogel. Podobnie jak i wczoraj, w górach jest pusto. Zdecydowaną większość trasy musimy torować (co w największym stopniu robi Kamil zyskując przydomek Radzieckiego Lodołamacza Atomowego).

 

240px-Russian_Nuclear_Icebreaker_Arktika

 

Przy miękkim podłożu jest to duża praca do wykonania. Na końcu czeka nas widok na Hocher Stubaier Hutte - malowniczo położone schronisko.

 

 

 

Każdy w zespole ma swoją rolę: jeden jest śniegołamaczem z drugi sobie cyka fotki  :D

Świetna relacja, bardzo ładnie, brawo  :)

 

Ukryliście się w tym Stubaiu nieźle.


  • Wujot podziękował za tę wiadomość

>>> SKI.PRIV.PL – skitour / freeride <<<
>>> SPRZĘT skiturowy <<<


#6 Wujot

Wujot

    głosss rozsądku

  • PipPipPipPipPip
  • 3116 postów
  • Na forum od: 11.2008
3923
  • Umiejętności: 1
  • Wrocław

Napisano 20 marzec 2020 - 18:40

Dzień 8

 

Odwołam się do zdjęcia z "wczorajszej relacji". Widać na nim pięknie dolinę, którą będziemy wracali do Franz Senn Hutte. Przejścia na drugą stronę co prawda nie widać ale zasadnicza część podejścia jest.

 

626464570_IMG_20200313_145951M.thumb.jpg

 

A teraz w drugą stronę. Widać nawet próg na którym wczoraj stała nasza ekipa.

 

191827888_IMG_20200314_100009M.thumb.jpg

 

Pogoda jest bardzo przyjemna ale ma się skiepścić. Więc szybko z fotami z podejścia.

 

238246601_IMG_20200314_100236M.thumb.jpg

 

694688325_IMG_20200314_100342M.thumb.jpg

 

118760818_IMG_20200314_101213M.thumb.jpg

 

1848311599_IMG_20200314_112833M.thumb.jp

 

Jak widać przejście chodzą "tabuny" narciarzy wink.png. Tym razem idziemy mocno zdeterminowani i mamy zamiar koncertowo skopać dupsko żlebikom. Szczególnie, że pogoda akurat siada.

 

1157114847_IMG_20200314_115341M.thumb.jp

 

1641694984_IMG_20200314_122340M.thumb.jp

 

Znudzony "trudnościami" Paweł

 

1851763287_IMG_20200314_123513M.thumb.jp

 

Na górze z Adasiem dochodzimy do wniosku, że o ile w tamtą stronę nie można było się pchać żlebem to w dół warto spróbować. Co też czynimy. Reszta podążą za nami.

 

546715692_IMG_20200314_133138M.thumb.jpg

 

W tzw międzyczasie skisiło się do końca. Trochę szkoda bo zjazd byłby całkiem całkiem ale, trochę spojlerując, miało to też dobre strony. 

 

1494413452_IMG_20200314_143010M.thumb.jp

 

1541467797_IMG_20200314_150946M.thumb.jp

 

1971690089_IMG_20200314_151752M.thumb.jp

 

11252693_IMG_20200314_152855M.thumb.jpg.

 

I znów Franz Senn Hutte... Tym razem w śniegowej wersji i z czynnikiem ludzkim (Adaś i Dominika).

 

495232886_IMG_20200314_153139M.thumb.jpg

 

W statystykach prawie 16 km, 1260 m vertical. I o ile dobrze odczytałem wykres to przejście zajęło nam (a właściwie mi, bo to mój track) 50 min. Wobec 210 min poprzednio. No!

 

BlueStacks_2020_03.16_20_11_37_66.jpg.33

 

cdn

 

Pozdro

Wiesiek

 

Pewnie mieliście nadzieję, że to wreszcie koniec? Nie to nie koniec i co śmieszniejsze, najlepsze przed nami!


Aby było 5 cm śniegu pod nartą, Blogi: fotograficzny i turystyczny


#7 Wujot

Wujot

    głosss rozsądku

  • PipPipPipPipPip
  • 3116 postów
  • Na forum od: 11.2008
3923
  • Umiejętności: 1
  • Wrocław

Napisano 21 marzec 2020 - 17:29

Dzień 9

 

Według pierwotnego planu miał być po prostu zjazd (zasadniczo po drodze) do auta. Tak aby gdzieś koło 12:00 - 13:00 ruszyć do Polski. Ten zjazd trochę mnie gryzł - 700 m vertical tak po prostu???

Zewnętrzne okoliczności były psychicznie obciążające. Nagle w sobotę późnym popołudniem dowiedzieliśmy się o kwarantannie i o tym, że Austriacy zamkną całe góry. Dotychczas takie informacje nas omijały bo łączność telefoniczna praktycznie nie istniała, a za wifi płaciliśmy 5 Euro za 30 min, więc sprawdzaliśmy szybko głównie różne serwisy pogodowe i omówienia lawinowe. Wieść o kwarantannie przyszła w sobotę na tyle późno, że nie warto było już skracać wyjazdu bo do 24:00 nie było szans zdążyć do kraju. Schronisko było już opustoszałe, dosłownie ze 4 ekipy. Obsługa dezynfekowała ściany. Zaszokowało nas, że poinformowali, że pozamykają nawet winterraumy. Dostaliśmy za to w gratisie butelkę wina (na poprawę nastroju?) i co elektryzujące,  możliwość zwiezienia naszych bagaży (to normalnie kosztuje 2 Euro/kg).

 

Z drugiej strony były jeszcze inne przesłanki:

- to nie przez przypadek przeszliśmy w drugim dniu tę grań. Mieliśmy jeden bardzo interesujący track sugerujący, po drugiej stronie, ciekawą możliwość zjazdu. Problemem było to, że żadnych innych opisów w przewodnikach i internetach (poza wizualizacją na FAT Map) nie było. Ale na tablicy w schronisku wyraźnie pokazano inną, podobną choć krótszą, opcję.

 

Screenshot_20200315-073835.thumb.png.47e

 

- żlebik i jego najbliższe okolice były przebadane i wyglądały dość spoko.

- zjazd miał być głównie na 35 stopniach, z dwoma 40 stopniowymi stopniami (czyli bajka). 

- miało być kilkanaście centów świeżego (co zresztą zauważyliście w ostatnim odcinku).

- prognoza bajeczna - lampa, brak wiatru i dość ciepło.

- stabilna (czyli w trendzie) dwójka w prognozie.

- obliczony czas wskazywał, że powinniśmy zmieścić się z odjazdem między 14:00 a 15:00. Czyli OK.

Były to mocne przesłanki za tym aby zrobić ten wariant powrotu. Po analizie sytuacji, decyzję zostawiamy na rano do sprawdzenia czy coś się nie odmieniło... Nie odmieniło się, jadymy! Załatwiamy od Austriaków wór na śmieci (wypełniamy go wszystkim co niepotrzebne). Waży chyba ze 20 kilo. Zostawiamy sobie co prawda uprząż, minimalny szpej i jedną linę (na wypadek jakiegoś zjazdu) ale po raz pierwszy jest całkiem lekko.

Zacznę za żlebikiem - rzut oka (ostatni) na Franz Senn Hutte i efektowną grań co ją przeszliśmy. Teraz musimy się wspiąć, pokonując kolejne gołoborza.

 

684907424_IMG_20200315_103259M.thumb.jpg

 

212040493_IMG_20200315_101919M.thumb.jpg

 

35145040_IMG_20200315_102829M.thumb.jpg.

 

1270440142_IMG_20200315_103854M.thumb.jp

 

679060031_IMG_20200315_103307M.thumb.jpg

 

To już ostatnia przeszkoda. Pole na górze foty to już będzie zjazd.

 

1707799205_IMG_20200315_105329M.thumb.jp

 

Jesteśmy gdzie powyżej 2700 m npm. Chcę pociągnąć trochę wyżej (pod skały) ale reszta nie widzi takiej potrzeby bo w głowie siedzi im już tylko...

 

Zjazd!

 

806289220_IMG_20200315_111949M.thumb.jpg

 

383469325_IMG_20200315_112002M.thumb.jpg

 

692603597_IMG_20200315_112256_1M.thumb.j

 

Kreślimy więc takie szlaczki.

 

122670976_IMG_20200315_112636M.thumb.jpg

 

1622885934_IMG_20200315_112644M.thumb.jp

 

Pokonujemy ścianki, efektowne rynienki. Czyż muszę dodawać, że jest jak w piosence Maanamu. 

 

Falowanie i spadanie, falowanie i spadanie
Ruch, magnetyczny ruch, i jazda przy ścianie

Falowanie i spadanie, falowanie i spadanie
Ruch, magnetyczny ruch, i jazda przy ścianie

 

318667038_IMG_20200315_112821M.thumb.jpg

 

896917657_IMG_20200315_112830M.thumb.jpg

 

1371550880_IMG_20200315_113304M.thumb.jp

 

2003694083_IMG_20200315_113312M.thumb.jp

 

1841341747_IMG_20200315_113609M.thumb.jp

 

Jeszcze po drodze rozeznajemy opcje zjazdu z sąsiedniego kotła (dochodzi do naszego z prawej) są tam nawet jacyś narciarze.

 

1729993232_IMG_20200315_113831M.thumb.jp

I...

1542809586_IMG_20200315_114156M.thumb.jp

 

1812099948_IMG_20200315_114211M.thumb.jp

 

I refleksja przyrodniczo-artystyczna

 

784712189_IMG_20200315_114518M.thumb.jpg

 

W dole widać koniec - dół wyciągu towarowego. Tu kończy się miła jazda ostatni kawałek jest w szreni.

 

825314886_IMG_20200315_114825M.thumb.jpg

 

A to już na dole. 

 

316774811_IMG_20200315_120547M.thumb.jpg

 

I rzut oka na przebytą drogę. Zaczynaliśmy gdzieś kawał za widocznym tu progiem.

 

1233736587_IMG_20200315_120540M.thumb.jp

 

Przy wyciągu robimy sobie grupowego selfiaczka. Dzięki ekipo, jazda (i podejścia) z Wami to była prawdziwa przyjemność!

 

153010271_IMG_20200315_121717M.thumb.jpg

 

Myśleliśmy, że to tutaj się odbiera bagaż ale okazuje się, że zwożą to jeszcze gąsienicowym pojazdem do kontenera przy parkingu. Przy okazji starszy Austriak nas komplementuje mówiąc, że obserwował nasz zjazd i, że był bardzo dobrze zaplanowany. Miło jest to usłyszeć... rozpiera... nas... narodowa duma!

 

Jeszcze ze 3 kilometry po drodze (i trochę po polach obok)...

 

74057419_IMG_20200315_122545M.thumb.jpg.

 

I tak nagle, skończyło się...

 

Wyszło prawie 12 km (wszystko) i 1350 m vertical. To lubię.

BlueStacks_2020_03.16_20_12_13_18.jpg.d9

 

Pozdro

Wiesiek


Aby było 5 cm śniegu pod nartą, Blogi: fotograficzny i turystyczny


#8 Wujot

Wujot

    głosss rozsądku

  • PipPipPipPipPip
  • 3116 postów
  • Na forum od: 11.2008
3923
  • Umiejętności: 1
  • Wrocław

Napisano 21 marzec 2020 - 17:47

Jeszcze dorzucę wszystko razem. Wyszło 109 km po górach i 9 km vertical. Bez rewelacji ale z takimi ciężkim plecakami, dość wysoko (jednak na 3000 m npm inaczej się chodzi) plus trudniejszy warun, sporo zakładania śladów i nawigowania może być. Najważniejsze, że wszyscy cali i na końcu w świetnej formie. Trzeba będzie jeszcze powtórzyć taką dłuższą formułę.

 

193889005_Mapawszystkichwycieczek.thumb.

 

W


Aby było 5 cm śniegu pod nartą, Blogi: fotograficzny i turystyczny


#9 rados

rados

    Użytkownik

  • Pip
  • 78 postów
  • Na forum od: 11.2015
101
  • Umiejętności: 6
  • Warszawa

Napisano 21 marzec 2020 - 20:54

 

Brawo! Wspaniała wyprawa. Świetnie się czytało i jeszcze lepiej oglądało!  :)



#10 Zimnik

Zimnik

    Nowy użytkownik

  • 13 postów
  • Na forum od: 01.2020
8

Napisano 23 marzec 2020 - 11:24

Piękne te zimowe Alpy jestem tam co roku ale w warunkach niezimowych , już dawno nie byłem tam na skiturach ta olbrzymia przestrzeń i odległości


  • Wujot podziękował za tę wiadomość

#11 Zimnik

Zimnik

    Nowy użytkownik

  • 13 postów
  • Na forum od: 01.2020
8

Napisano 23 marzec 2020 - 11:29

 

Jeszcze dorzucę wszystko razem. Wyszło 109 km po górach i 9 km vertical. Bez rewelacji ale z takimi ciężkim plecakami, dość wysoko (jednak na 3000 m npm inaczej się chodzi) plus trudniejszy warun, sporo zakładania śladów i nawigowania może być. Najważniejsze, że wszyscy cali i na końcu w świetnej formie. Trzeba będzie jeszcze powtórzyć taką dłuższą formułę.

 

 

Pamiętam jak zaczynałem tak w Alpach plecaki załadowane żarciem i sprzętami i po podejściu 1km w pionie człowiek zdemolowany jakby zrobił 2-3 km podejścia.

Szkoda że Tatry zamknięte tydzień temu 1 lawinowa i można było śmigać trudniejsze żleby





Podobne tematy Collapse

Użytkownicy przeglądający ten temat: 0

0 użytkowników, 0 gości, 0 anonimowych